“Ik ben dochter, maar ook degene die alles regelt.”

Mantelzorg bij psychische problemen blijft vaak onzichtbaar. Er zijn geen rolstoelen, geen verbanden of infusen. Maar achter de voordeur wordt er wel degelijk gezorgd.

Voor deze blog sprak ik  met Fatima (21). Zij zorgt al jaren voor haar moeder.

Wanneer begon jouw rol als mantelzorger?

Fatima:
“Eigenlijk heel geleidelijk. Mijn moeder had al langer psychische problemen, maar op een gegeven moment werd het duidelijk dat ze veel meer steun nodig had.

Sindsdien ben ik degene die veel dingen regelt.”

Wat voor dingen regel je?

Fatima:
“Afspraken met hulpverleners, contact met instanties, formulieren invullen, medicijnen controleren.

En vaak moet ik ook als tolk fungeren. Mijn moeder spreekt niet altijd goed Nederlands en veel gesprekken met hulpverleners zijn ingewikkeld. Dan zit ik ertussen en probeer ik uit te leggen wat er wordt bedoeld.”

Wat maakt deze vorm van mantelzorg moeilijk?

Fatima:
“Dat het zo onvoorspelbaar is.

Soms gaat het een tijdje goed en denk je: misschien stabiliseert het nu. En dan ineens kan alles weer omslaan.”

Hoe is het om steeds als tolk tussen zorgverleners en je moeder te zitten?

Fatima:
“Dat is best zwaar.

Je probeert alles goed te vertalen, maar je bent tegelijkertijd ook dochter. Soms moet je moeilijke dingen uitleggen of beslissingen bespreken. Dan voel je dat je eigenlijk twee rollen tegelijk hebt.”

Heb je steun van anderen?

Fatima:
“Niet altijd. Veel mensen begrijpen psychische problemen gewoon niet zo goed.

Ze denken soms dat je moeder ‘zich gewoon even moet herpakken’. Maar zo werkt het natuurlijk niet.”

Wat doet deze situatie met jou?

Fatima:
“Je bent eigenlijk altijd een beetje alert.

Zelfs als ik ergens anders ben, denk ik: hoe gaat het nu met haar? Dat gevoel gaat nooit helemaal weg.”

Als je jouw situatie in één zin zou moeten samenvatten?

Fatima:
“Ik ben dochter… maar ook degene die alles regelt.”

Mantelzorg bij psychische problemen blijft vaak onder de radar.

Het verhaal van Fatima staat niet op zichzelf.

In Nederland zorgen duizenden mensen voor een ouder, partner of kind met complexe psychische problematiek. Zij regelen afspraken, vertalen gesprekken met hulpverleners en proberen stabiliteit te bewaren.

Achter de cijfers zitten verhalen zoals dat van Fatima.

Verhalen van mensen die zorgen voor een naaste, terwijl de buitenwereld vaak niet ziet hoeveel dat vraagt.

De komende weken delen we er nog meer.