Het is het moeilijkste wat ik ooit heb moeten doen #mantelzorg

wat-is-jouw-verhaalIn onze serie: Wat is jouw verhaal plaatsen we deze week het verhaal van Alice..

‘Toen ik jaren geleden begon te zorgen voor mijn tante en mijn ouders, realiseerde ik me dat ik me – met al mijn goede bedoelingen – op een moeilijk pad begaf waar ik absoluut geen ervaring mee had. Ik kon me geen fouten veroorloven omdat zij daar dan de dupe van zouden worden. De ervaring van meer ervaren mantelzorgers en zorg professionals waren essentieel om mijn taak succesvol te kunnen volbrengen. Maar het eeuwig zoeken naar goede bronnen met de juiste informatie, was niet altijd eenvoudig.

Mijn taken als mantelzorger begonnen 17 jaar geleden, toen mijn moeder – destijds 75 jaar oud –  op een hele nare manier ten val kwam en haar nek brak. Uiteindelijk bleek ze bewusteloos te zijn geraakt door een onbekende hartaandoening. Mijn moeder lag 12 weken in een speciaal frame en had veel zorg nodig. Omdat ik het enige kind was die dichtbij woonde, werd ik vanzelfsprekend haar primaire mantelzorger.

Ruim acht jaar geleden werd ik bewindvoerder en mentor voor 90 jarige mijn tante, die nooit getrouwd was of kinderen had gekregen. Ik had nog nauwelijks de beschikking van de rechtbank binnen of mijn tante viel en werd voor een korte tijd opgenomen in het ziekenhuis, moest revalideren en ging vervolgens nog drie jaar naar een zogenaamd particulier verzorgingshuis met de nodige zorgfaciliteiten. Als bewindvoerder en mentor regelde ik allerlei zaken voor haar zoals de opnames van revalidatiecentrum en verzorgingshuis, al haar medische zaken, de financiën, de verkoop van haar huis en haar bezittingen en uiteindelijk haar begrafenis.

In de loop van de tijd zorgde ik ook voor mijn vader, die een aantal hart en vaat operaties moest ondergaan. Hij trok samen met mijn moeder na de operaties bij mij en mijn gezin in om te herstellen. Gelukkig was mijn werkgever telkens zo flexibel om mij op die momenten thuis te laten werken en heb ik een lieve man die mij helpt waar hij kan, zodat ik voor mijn beide ouders kon blijven zorgen.  Beide ouders.. je leest het goed want als gevolg van haar hartaandoening kreeg mijn moeder uiteindelijk vasculaire dementie.

Als mijn vader voldoende genezen was na zijn operaties, zorgde hij – gewoon in hun eigen huis – voor mijn moeder. Maar na een tijdje nam ik toch meer en meer taken op me, omdat mijn vader het fysiek en mentaal niet meer alleen aankon.  Ik regelde de medicijnen, maakte doktersafspraken en reed hen er naar toe, deed de was, douchte mijn moeder, zorgde voor eten, etc. Dat was op zich goed te doen, totdat mijn vader medicatie kreeg waar hij allergisch voor bleek, in het ziekenhuis belande en daar 16 weken moest blijven. Op dat punt besloot  ik mijn moeder in huis te nemen omdat ze echt niet meer zelfstandig kon wonen. Mijn vader werd helaas nooit meer de oude en samen verhuisden ze uiteindelijk naar een verzorgingshuis.

In de 5 jaar die volgden moest ik me noodgedwongen bezig houden met zaken die ik nooit voor mogelijk had gehouden. Zij zaten in zorginstellingen maar ik was alleen maar bezig met het regelen van zorg waar zij recht op hadden. Daarnaast regelde ik alle doktersafspraken voor hen, begeleide hen ernaar toe, zorgde dat alle kleding op orde was, kocht nieuwe voor hen als dat nodig was en verzorgde hun sociale bezigheden en uitjes. Het zwaarste wat ik ooit heb moeten doen is de beslissing nemen om mijn ouders na meer dan 60 jaar huwelijk uit elkaar te halen omdat ze beide meer zorg nodig hadden en dat niet in hetzelfde verpleeghuis konden verblijven. Hartverscheurend!

Ik denk dat het grootste probleem waar ik tegen aan liep de bureaucratie in de zorg is. Het zoeken naar informatie, aankloppen bij instanties en dan van het kastje naar de muur gestuurd worden.  Daar krijg je als mantelzorger enorm veel stress van dus dat moet gewoon veranderen. Moge één ding duidelijk zijn: Als mantelzorger heb je geen tijd voor bureaucratie. Onze tijd is van grote waarde en die willen we nuttig gebruiken. Alles wat we nodig hebben is goede, bruikbare informatie en handvaten om op de juiste manier voor onze dierbaren te kunnen zorgen.’

Heb jij ook een mantelzorg verhaal, dat je graag met ons wil delen? Mail het dan naar info@mantelzorgelijk.nl !

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top