Het aanvragen van busvervoer #zorgintensiefkind

Dorothé BootsDe tijd van het aanvragen van schoolbusvervoer van en naar school voor het schooljaar 2016-2017 is weer in volle gang. Een tijd van stress voor vele ouders van kinderen met een beperking. Je hoopt iedere keer maar weer dat je kind ‘goedgekeurd’ wordt om volgend jaar weer met de bus van en naar school gebracht te worden.

Goedgekeurd zeg ik. Maar eigenlijk is het zo dat als je kind ‘goedgekeurd’ wordt voor schoolbusvervoer het eigenlijk voldoende ‘afgekeurd’ wordt.

Ik hoor namelijk steeds meer schrijnenede verhalen waarbij kinderen afgekeurd worden voor het vervoer omdat men, degene die daar achter het bureau, zonder jouw kind en jullie situatie echt te kennen, besloten heeft dat het vervoer niet noodzakelijk is.

Het aanvragen van het vervoer is ieder jaar weer een flinke (emotioneel) zware belasting voor ouders. In de aanvraag moet je aantonen dat je kind niet kan fietsen en/of niet met het openbaar vervoer kan reizen. Beide met of zonder begeleiding.

Dan wordt er ook nog gevraagd waarom jijzelf, als ouder, niet in staat bent om je kind dagelijks naar school te brengen en weer op te halen. Daarbij staat nadrukkelijk vermeld ‘dat het hebben van een baan en/of het hebben van andere (jonge) kinderen thuis’ geen geldende rede is.

Wow. Ga er maar eens aan staan. Ieder jaar weer. Ook als je kind een beperking heeft waarvan vastgesteld staat dat het nooit over gaat en ook nooit beter zal worden.

Zo hoorde ik vanmorgen een verhaal van een moeder. Haar zoon is 16 jaar. Verstandelijk een jaar of 4. Ook zij heeft het busvervoer wederom aan moeten vragen. In spanning wachtte zij af of haar aanvraag goedgekeurd zou worden.

Om voor het vervoer in aanmerking te komen woont ze 200 meter te dicht bij school. (de grens ligt op 6 km.)

Telefonisch werd ze benadert door de gemeente. De ambtenaar die haar aanvraag behandelt vond dat haar 16 jarige zoon toch echt wel oud genoeg was om zelf met de bus of op de fiets naar school toe te gaan. Hierop vroeg ze of dat ook voor een 4-jarige geldt waarop het antwoord was:” Nee, natuurlijk niet. Van een 4-jarige kun je toch niet verwachten dat die zelfstandig naar school toe gaat”.

“Maar wel van een 16-jarige die een ontwikkelingsleeftijd van 4 jaar heeft”.

“Tsja” vond de ambtenaar, “dan wordt het toch wel tijd om die zelfredzaamheid, ook met vervoer, te stimuleren”.

HUH???

Vandaag moet ze bij de gemeente komen om uit te leggen waarom zij vindt dat haar kind met de bus naar school toe moet. Vol spanning en stress gaat ze het gesprek tegemoet. En maar hopen dat ze toestemming voor busvervoer krijgt, anders kan ze iedere dag op en neer naar school. Wat ook betekent dat ze haar baan op moet zeggen, anders lukt dat niet.

Wat een belasting voor ouders. En wat jammer dat dit niet anders kan!

Dorothé Boots is moeder van twee zonen waarvan de oudste gehandicapt is. Zij blogt over wat zij in haar leven thuis, maar ook in haar coachingpraktijk, May-D coaching, meemaakt.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top