Gebrek Aan Ondersteuning : De Verborgen gevolgen van mantelzorg

Mantelzorg is een zware en uitdagende taak die vaak over het hoofd wordt gezien. Ondanks de cruciale rol die mantelzorgers spelen in het bieden van zorg en ondersteuning aan hun dierbaren, worden ze vaak geconfronteerd met een gebrek aan adequate ondersteuning. Dit artikel belicht het belang van ondersteuning voor mantelzorgers, bespreekt de oorzaken van het gebrek aan ondersteuning en pleit voor een betere erkenning en ondersteuning van deze onzichtbare helden.

Oorzaken van het Gebrek aan Ondersteuning:

Het gebrek aan ondersteuning voor mantelzorgers kan verschillende oorzaken hebben. Ten eerste is er vaak een gebrek aan kennis en bewustzijn over de uitdagingen waarmee mantelzorgers worden geconfronteerd. Dit gebrek aan begrip kan ertoe leiden dat de behoeften van mantelzorgers over het hoofd worden gezien en dat er geen passende ondersteuning wordt geboden. Ten tweede zijn er beperkte middelen en financiële steun beschikbaar om mantelzorgers te helpen. Vaak moeten mantelzorgers hun eigen middelen gebruiken om de zorg te bekostigen, wat leidt tot financiële druk en stress. Ten derde zijn er vaak onvoldoende respijtmogelijkheden beschikbaar, waarbij mantelzorgers tijdelijke zorgvervanging kunnen krijgen om zelf een pauze te nemen. Dit resulteert in een continu gevoel van verantwoordelijkheid en overbelasting van mantelzorgers.

Gevolgen van het Gebrek aan Ondersteuning:

Het gebrek aan ondersteuning heeft ernstige gevolgen voor mantelzorgers. Ten eerste kan het leiden tot fysieke en emotionele uitputting. Zonder de nodige ondersteuning lopen mantelzorgers het risico op chronische vermoeidheid en overbelasting, wat kan resulteren in gezondheidsproblemen. Ten tweede kan het gebrek aan ondersteuning hun emotioneel welzijn beïnvloeden. Mantelzorgers ervaren vaak stress, angst en een gevoel van isolatie, aangezien ze vaak weinig tijd hebben voor zichzelf en het onderhouden van sociale contacten. Bovendien kan het gebrek aan ondersteuning leiden tot verlies van werk en inkomen, aangezien mantelzorgers vaak genoodzaakt zijn hun baan op te geven of te verminderen om de zorg te kunnen bieden.

Pleiten voor Verbeterde Erkenning en Ondersteuning:

Om mantelzorgers te ondersteunen, is er dringend behoefte aan verbeterde erkenning en ondersteuning. Ten eerste moeten beleidsmakers investeren in bewustmakingscampagnes om het begrip en bewustzijn over mantelzorgers te vergroten. (Vanuit Mantelzorgelijk hebben we daar veel over geschreven in ons manifest.) Dit zal helpen om de behoeften van mantelzorgers beter in kaart te brengen en passende ondersteuningsdiensten te ontwikkelen. Ten tweede moeten er meer financiële middelen beschikbaar worden gesteld om mantelzorgers te ondersteunen bij de kosten die gepaard gaan met de zorg. Dit kan variëren van vergoedingen voor mantelzorgers ( biijvoorbeeld mantelzorgbijslag)  tot subsidies voor hulpmiddelen en zorgdiensten. Tot slot moeten respijtmogelijkheden drastisch worden uitgebreid en veel beter toegankelijk worden gemaakt, zodat mantelzorgers de broodnodige rust en balans in hun leven kunnen vinden. Het kan nu echt niet meer zo zijn dat ondersteuning afhangt van je postcode!

Conclusie:

Het gebrek aan ondersteuning bij mantelzorg is een groot probleem dat dringend moet worden aangepakt. Mantelzorgers spelen inmiddels een hele essentiële rol in onze samenleving en verdienen erkenning en ondersteuning voor hun inzet en opoffering. Door het verbeteren van het begrip, het vergroten van de beschikbare middelen en het waarborgen van voldoende respijtmogelijkheden, kunnen we mantelzorgers helpen bij het verminderen van hun last en het behouden van hun eigen welzijn. Het is de hoogste tijd dat we als samenleving de onzichtbare lastdragers erkennen en de ondersteuning bieden die ze verdienen.

Avatar foto

Marjolijn Bruurs is sociaal ondernemer, voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk en initiatiefnemer van Mantelzorgelijk.nl. Als ervaringsdeskundige en mantelzorgactivist maakt zij zichtbaar waar beleid en praktijk uit elkaar lopen en wat dat betekent voor mantelzorgers. Ze zet zich in voor structurele verandering, spreekt zich uit waar systemen tekortschieten en pleit voor beleid waarin de grenzen, bestaanszekerheid en stem van mantelzorgers daadwerkelijk leidend zijn.

Comments (2)

  1. helemaal met de schrijfster eens! Ik zit nu in de fase dat ik het een opgave vind om te mantelzorgen, maar je kunt niet afhaken!! Ondersteuning mentaal en fysiek zou zeer welkom zijn. Ook doe ik het zelf minder, om voor mijn man de juiste kleding bij te bestellen, kapper buiten de deur, meer broeken etc. te kopen. Ach zei de zuster een poosje geleden: jullie krijgen toch 100 euro van de Gemeente voor mantelzorg, ik heb mijn mond maar gehouden. Wij zijn onbetaalde krachten.

  2. Op zich kan ik me vinden in het stuk. Over wat er zou moeten gebeuren kunnen we discussiëren. De meeste aangedragen veranderingen zijn m.i. echter toch weer “lapmiddelen” om de problemen dragelijker te maken. Hebben we niet juist oplossingen nodig? Met alle respect, maar zelfs al zouden alle voorgestelde zaken doorgevoerd worden, dan verlicht dat tijdelijk waarschijnlijk de last voor menig mantelzorger, maar daardoor zal vanuit de zorg en de overheid ook nog meer op mantelzorg geleund gaan worden zodat ook de druk weer zal toenemen. En dan zitten we over een aantal jaar wéér op dit punt. Maar dan met nieuwe problemen die ontstaan uit de gekozen “oplossingen” en de toegenomen druk…

    Je kan natuurlijk stellen dat dingen niet zo maar opgelost kunnen worden en tot op zekere hoogte ben ik het daarmee eens. Echter is het gevaar van steeds weer kiezen voor symptoombestrijding dat je na verloop van tijd alleen maar met die symptomen bezig bent en de daadwerkelijke oorzaken blijven zorgen dat dat nooit ophoudt omdat deze niet worden aangepakt… Zo zijn we hier immers ook beland!

    Als we toch even de lijn van “verbeteringen” doorzetten zou wat mij betreft een belangrijk punt zijn dat er in de zorg meer erkenning komt voor mantelzorg en de professional leert beter om te gaan met mantelzorgers. Daar zit echter ook een keerzijde aan. Want dat betekent nog weer iets er bij op het bord van de zorgverlener, die toch al overvraagd wordt. Die blijft namelijk te maken hebben met een werkgever die aandeelhouders tevreden moet stellen en dus geld boven mensen zal blijven plaatsen.

    Wat betreft respijtzorg iets wat niet direct met bovenstaande te maken heeft; ik vind het erg lastig om daar gebruik van te maken. Mijn ervaring met zorg door anderen (tenzij het zelf geselecteerde zorgers zijn die we inhuren via PGB) is dat die vaak niet goed aansluit waardoor veel spanning en problemen ontstaan. Het is natuurlijk niet verstandig om altijd alles zelf te blijven doen en nooit iets aan andere over te laten. Maar als ik respijtzorg inzet om even op adem te kunnen komen maar na terugkomst eerst moet “puinruimen” dan is dat bijkomen ook meteen weer om zeep geholpen…. Dit zal voor mensen in een vergelijkbare situatie, met een naaste die heel specifieke en slecht begrepen beperkingen heeft, wellicht meer een probleem zijn dan voor hen die met minder complexe situaties te maken hebben.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top