Emoties bij mantelzorgen 4 – Verveling

Of je het nou stukje bij beetje bent geworden, of totaal onverwacht. Of je mantelzorger uit eigen vrije wil bent, of omdat het echt niet anders kon. Eén ding hebben we allemaal gemeen: we lopen tijdens dit proces allemaal tegen dezelfde emoties aan. Sommige emoties ervaar je direct. Andere zullen zich pas openbaren, als je al een tijdje aan het zorgen bent. Wat je situatie ook mag zijn, het is belangrijk dat je jezelf niet uit het oog verliest. Jij doet er ook toe! Alle emoties, goed en slecht, die bij mantelzorg voorkomen, zijn niet alleen heel normaal maar ook nog eens waardevol en belangrijk.

Als je dag in dag uit voor een dierbare zorgt, zul je allerlei verschillende emoties ervaren. Ook negatieve. Veel mantelzorgers zeggen: “Dat zal mij niet overkomen. Ik hou van mijn moeder, vader, vrouw, man, broer, zus, vriend, etc.” Maar na een tijdje zullen negatieve emoties ook gewoon tevoorschijn komen, die we dan het liefst onder het tapijt willen schuiven. Je weet wel, net doen alsof we ze niet voelen. Veel mantelzorgers vinden het echt lastig om hun negatieve gevoelens uit te spreken omdat ze denken dat ze erom veroordeeld worden. Of ze willen anderen er liever niet mee lastig vallen.

Uiteindelijk zul je wel iets met je emoties moeten doen. Opkroppen is niet goed voor je. Vergelijk het met een tweejarig kind dat aandacht wil en net zo lang doorgaat tot je toegeeft. Het negeren van de emoties die je voelt, kunnen leiden tot slaapgebrek, ziekte, stress eten, en het misbruik van middelen. Denk aan roken, pillen of alcohol.
Maar als je je emoties toelaat, kun je op zoek gaan naar manieren om ze onder woorden te brengen en om er dan vervolgens mee aan de slag te kunnen.
De komende weken zullen we steeds een veelvoorkomende emotie van mantelzorgers beschrijven. Uiteraard zul je ook een of twee tips aantreffen, waar je wellicht iets aan zult hebben.

verveling-4Deze week de emotie: VERVELING

Je denk misschien dat mantelzorgen en verveling als een koe op een varken slaan maar niets is minder waar. Het is namelijk helemaal niet vreemd dat je verveeld raakt als je dag in dag uit aan huis gekluisterd bent om voor een dierbare te zorgen en niet de dingen kan doen die voor jou belangrijk zijn. Neem sport, hobbies, sociale contacten en bezigheden waar je zo van houdt…. Je komt er niet meer aan toe omdat je niet weg kunt of omdat je vaak te moe bent om nog iets voor jezelf te ondernemen.

Wat kan helpen?

De oplossing is jezelf een break gunnen om te doen wat je altijd graag deed, al is het maar een paar uurtjes. Vraag in dit geval aan familieleden, vrienden of vrijwilligers of zij kunnen komen oppassen. Je zult er enorm van opknappen. Daarbij helpt het ook om andere negatieve emoties tegen te gaan. Als je wat vaker een break neemt, zul je het zorgen veel langer kunnen volhouden.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top