Discriminatie in de zorgregeling?

Door  mijn werk voor Mantelzorgelijk spreek ik enorm veel mensen die voor een dierbare zorgen. Ik krijg dan verhalen te horen waar een leek echt geen weet van heeft. Ik wil juist die verhalen via dit platform delen om discussie op gang te brengen en bewustwording te creëren.

Neem het verhaal van Alida. Al jaren zorgt zij voor haar moeder met een spierziekte, gefinancierd door een persoonsgebonden budget (pgb). Dit geeft Alida de vrijheid om zelf zorg te regelen en het beste voor haar moeder te organiseren. Maar er zit een schrijnende ongelijkheid in het systeem. Terwijl een ingehuurde zorgverlener via een pgb recht heeft op pensioenopbouw en sociale zekerheid, krijgt de mantelzorger zelf deze voordelen niet. Als de zorg eindigt, staat zij zonder pensioen of uitkering.

Dit is in mijn ogen discriminerend. Mantelzorgers zijn vaak jarenlang intensief betrokken, waarbij hun eigen leven grotendeels opzij wordt gezet. Toch krijgen ze geen erkenning in de vorm van financiële zekerheid, zoals anderen die via het pgb worden betaald dat wel krijgen. Het is alsof hun onbetaalbare inzet minder waard is. Terwijl mantelzorgers dagelijks cruciale zorg leveren, worden ze financieel niet beschermd voor de toekomst.

Dit is een van de problemen die de overheid serieus en heel snel moet aanpakken. Mantelzorgers verdienen dezelfde rechten als betaalde zorgverleners, inclusief pensioenopbouw en sociale zekerheid. Het is tijd dat hun inzet eerlijk wordt beloond en dat we het systeem aanpassen, zodat mantelzorgers na jarenlange zorg niet in een financieel kwetsbare positie belanden.

En als we dan toch bezig zijn met problemen aanpakken, laat de overheid dan de toegang tot een pgb ook meteen aanpakken. Het kan toch niet zo zijn dat het wel of niet mogen aanvragen van een PGB nu ook al van je postcode  afhangt?