skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Tijd Kopen Voor Papa

Dagboek van een mantelzorger: Tijd kopen voor papa

Al weken ben ik bezig in mijn hoofd met onze vakantie. Iets wat papa niet meer gegund is. Iets waar ik naar uitzie en tegelijkertijd tegenop zie. Want wie gaat papa dan opzoeken? Wie ziet dat zijn bril mogelijk kapot is en niet goed zit? Wie ziet zijn lange nagels? Wie ziet het poep aan zijn schoen? Wie gaat met hem een ijsje eten?

Sparen voor je oudedag
Papa (en mama) hebben niet gespaard voor hun oude dag. Alles werd in ons gestopt en in hun droom om in Turkije de oudedag door te brengen. Het is ze helaas niet gegund. Mama overleed op haar 53e na een jarenlange strijd tegen kanker en papa kreeg bezoek van mijnheer Alzheimer. Gelukkig heeft hij een pensioen, gelukkig is er zorg, niet helemaal gepast voor hem, maar het is er! En wat er niet is, kunnen we organiseren en/of inhuren. Zo bezoeken twee vrijwillige buddies iedere week papa.

Wie zorgt er voor degene die zorgt?
In mijn werk voor Mantelkring Den Haag ondersteunen we mantelzorgers. Ik heb ook geleerd dat je je schroom om hulp te vragen opzij moet zetten. Ik adviseer de mantelzorgers ook goed voor zichzelf te zorgen. En probeer ook goed voor mezelf te zorgen (practise what you preach). Daar hoort dus bij dat ik voor de vakantieperiode bezoek voor papa organiseer/inhuur.

Leefleuk
Bij een van de netwerkbijeenkomsten van Businessclub Sociaal Ondernemers Haaglanden (SOH) kom ik 2 dames tegen die uit de zorg komen en nu hun eigen bedrijf zijn gestart. De naam van hun bedrijf spreekt me enorm aan: Leef leuk! Nou, wij willen dat papa leuk leeft dus na overleg met mijn broers gaan we de dames inhuren om twee keer per week bij papa op bezoek te gaan, in ieder geval tijdens de zomermaanden. Na het gesprek voelt mijn hart lichter. Ik kan de zorg even overdragen aan capabele mensen. Helaas spreken ze geen Turks, maar ach, papa praat ook bijna niet meer. Bovendien zijn er ook fijne activiteiten bij Florence #Uitzicht waar we papa voor hebben ingeschreven. Dankzij fantastische vrijwilligers mogelijk gemaakt. Op de foto zie je hoe hij met strijkkralen met monikkengeduld een hartje maakt. Maar hij sjoelt ook, en fanatiek dat hij is!

Eenzaam maar niet alleen
De dames van Leefleuk vragen of papa een speciale band heeft met zijn mede-bewoners. Helaas, nee. Er wonen allemaal dames op 1 andere man na en die zijn ook verstild. Papa woont alleen in zijn hoofd en vraagt deze week plots 2x “is je moeder thuis?” Ik denk dat hij zich soms eenzaam voelt, gelukkig is hij niet alleen. We hebben elkaar nog.

Fatos’ vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X