Dagboek van een mantelzorger: RIP Peter

Tijdens het werken een appje van mijn broer, papa heeft geen kleren meer en heeft hemd aan van zijn buurman. Ik raak van mijn a propo want afgelopen zondag hing zijn kast vol. Ik vind het juist zo goed gaan met zijn kleren. Hij heeft genoeg dacht ik nog. Of ik wat kan gaan kopen. Ik vermoed dat het nog in het washok ligt maar ga langs bij de Zeeman. Broerlief gaat naar de kapper met hem en als ik bel hoor ik het verdriet in zijn stem. Hij had papa rond 11 uur in zijn kamer onaangekleed aangetroffen met een glas nutrilon half op de vloer en half in het glas. Het is tergend om je vader zo te zien aftakelen.

Onderweg naar een etentje ga ik snel langs bij papa. Hij zit als enige met zijn bord voor zijn neus aan de macaroni. Hij eet heel langzaam en laat zich niet helpen. Ik pak een stukje vlees. Het is ijskoud, volgens mij is hij klaar. De verzorgster geeft hem een bordje vla dat hij als soep wil drinken en bijna morst. Dan maar in een glas, hij drinkt het lekker op.

Ik app dat inmiddels zijn hele kast weer vol hangt en dat ik 3 hempjes en handschoenen heb gekocht. Ik krijg een appje met een donkere foto terug. Ik moet goed kijken en schrik me kapot. Ik ga even zitten.

Peter
Het is de rouwkaart van Peter. Papa’s oud collega en trouwste vriend uit Brabant. Na het overlijden van mama bleven hij en zijn vrouw papa opzoeken. Ze namen altijd lekker fruit of groente mee uit hun volkstuin. Ze gingen samen op vakantie naar Turkije. Ze communiceerden op hun eigen manier liefdevol en vrolijk met elkaar. En hij en zijn vrouw bleven altijd komen, ook toen papa naar Den Haag verhuisde. Daar kunnen zijn zgn Turkse vrienden een voorbeeld aan nemen. Allebei kregen pretoogjes als ze over vroeger op het werk vertelden. En Peter belde altijd als het weer tijd was om samen het kerstpakket op te halen. Fijne herinneringen.

Papa overleeft iedereen
Twee weken terug is mijn oom in Turkije overleden. Eergisteren Peter. Ik vind het bizar hoe sterk papa’s lijf is. Hoe hij iedereen overleeft. Mensen die een kort ziekbed hebben. En papa? Die blijft nog even.