skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Ik Strijk Poep

Dagboek van een mantelzorger: Ik strijk poep

De afgelopen dagen heb ik 3 broeken en een paar overhemden mee naar huis genomen om te wassen en vanavond zet ik mezelf ertoe om ze te gaan strijken. Eerst de overhemden. Vervolgens de broeken, papa draagt vaak nette broeken dus de plooien moeten er ook weer in. Bij het persen van de eerste broek walmt de poeplucht omhoog…….. pfff. Komt wel vaker voor maar dit is wel heel veel. Hmmmm…. toch maar even in de soda leggen dus ik leg het op de trap om naar boven te brengen. En ga verder met de andere broeken. Ik ruik er eerst aan, maar deze ruiken heerlijk, blijkbaar had ik die al in soda gelegd. Ik ruik vaak aan de broeken van papa, ook als ik bij hem ben. Net zoals je bij een kind doet, even ruiken aan de luier. Volle broek of niet?

Godzijdank is er soda
Opeens roept de jongste van boven. “Mamaaaaa, mamaaaa, waar komt die poeplucht vandaan?” Ach, arme jongen, gadver, de stank en walm is dus naar boven gegaan. Ik doe de balkondeuren voor en achter open en breng de broek gelijk naar boven. Heet water in een teil, wasmiddel en hup inweken maar. Godzijdank bestaat er zoiets als soda.

Verloren spullen
Sinds een paar maanden wordt de was door het huis gedaan. Broerlief zei “gewoon doen, je doet al zoveel, scheelt je weer tijd”, maar helaas raakt er nogal eens wat kwijt. Splinternieuwe kleren die omdat ze in een verkeerde zak worden gedaan, niet zijn gelabeld en foetsie…… ik had twee vesten uit Turkije meegenomen, de ene is spoorloos, de andere uitdrukkelijk in handen van de EVV’er gelegd en ik wacht tot deze weer terug verschijnt. De nieuwe overhemden die ik heb gekocht durf ik niet eens te brengen. Ik heb om het telefoonnummer van de stomerij gevraagd, eerst moet ik hiervoor een manager mailen. Wil namelijk daar eens langs gaan en tussen de verloren spullen kijken. Als ik er de energie voor heb. Als….. maar ook op dit vlak ben ik een beetje murw geworden. “U kunt een schadevergoeding indienen hoor” alsof ik de bonnen nog heb. De splinternieuwe blauwe schoenen van Van Haren met klittenband zijn ook nooit teruggevonden. Net zoals zijn oude bril en zijn spijkerbroek. Wel krijgt hij op miraculeuze wijze soms nieuwe kleren, die ik steeds netjes teruggeef. Zo had hij een keer een blauw fluwelen vestje met strasssteentjes in zijn kast hangen. Ik vraag me dan echt af wie in hemelsnaam op zo’n vest het label met DHR Demir erin strijkt. En de dames sokken…… tja…….. Geduld……………… en loslaten…………………..

Fatos’ vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X