Dagboek van een mantelzorger: Ik heb een dikke huid maar ben vooral dankbaar

Overladen door reacties van bekenden en ook van vreemden. Vooral mantelzorgers die me bedanken. Iedereen vindt hier natuurlijk ook weer iets van. Goed, niet goed. Knap, dom, “waarom neem je hem dan niet in huis?” Ik heb een dikke huid. Maar vooral ben ik dankbaar. Voor wat er wel is, voor de zorgzaamheid van de redacteuren van EenVandaag die wilden luisteren. Voor het podium wat ik heb gekregen. Voor de verzorgers die wél hun best doen en reageren op mijn smeekbedes.
Gisteren voor het eerst goed kunnen beeldbellen. Ik was dolblij dat hij er zo goed en vrolijk uitzag. En vandaag mag ik eten brengen naar papa. Ik heb er gelijk en verwenpakketje van gemaakt voor iedereen. Opgewonden dat ik het zo meteen mag gaan brengen. Misschien lukt het om vanaf de parkeerplaats naar de 7e verdieping te zwaaien.
Olijven ✅
Salade✅
Turks fruit✅
Bloemetje✅
Briefje✅
Gestreken broek✅
Sokken✅

Heb je de Een Vandaag uitzending met Fatos op 2 april gemist? Dan kun je HIER terugkijken