skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: ‘De Laatste Keer’

Dagboek van een mantelzorger: ‘De laatste keer’

Wanneer?
Wanneer was de laatste keer?
Dat je bij ons kwam eten?
Dat ik je nog in de auto kreeg?
Dat je je beroemde opa soep voor ons maakte?
Dat je uberhaupt kookte?
Dat ik de Turkse krant voor je kocht?
Dat jij Hurriyet las?
Dat jij las?
Dat jij schreef?
Dat je ‘kizim’ – ‘dochter’ tegen me zei?
Dat ik je belde?
Dat jij me belde?
Dat we samen op vakantie gingen?
Dat we samen naar een feest gingen?
Dat we samen barbecueden?
Dat je je broer sprak?
Dat je naar je broer vroeg?
Dat je jezelf schoor?
Dat je jezelf waste?
Dat je zelf je kleren uitkoos?
Dat je jezelf aankleedde?
Dat je zelf je kleren kocht?
Dat we samen bij de HEMA koffie dronken en taart aten?
Dat ik je in ons ouderlijk huis bezocht?
Dat je uit jezelf naar de wc ging?
Dat je jezelf schoor?
Dat je je tanden poetste?
Dat je Rummikub speelde?
Dat je auto reed?
Dat we samen boodschappen deden?
Dat je naar je kleinkinderen vroeg?
Dat je me herkende?
Dat we een gesprek konden voeren?

Wanneer?
Ik weet het niet meer……

Den Haag, 20 oktober 2019

Avatar

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X