skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger – Bang Vol Hoofd

Dagboek van een mantelzorger – bang vol hoofd

Ik ben zenuwachtig voor de reis die ik over een paar dagen ga maken naar mijn geboortestad. Ik heb vannacht gedroomd dat ik er de weg kwijt ben en dat mijn tas kwijt is. Ik moet er heen voor de zaken van papa die met zijn hart en niet met zijn hoofd ‘zaken’ heeft gedaan. Nu mag ik de boel gaan ontrafelen daar. Ik vind dat ik mijn ouders dit verschuldigd ben. Ik vertrouw de Turken die ons als goudhaantjes uit Europa zien voor geen cent. Iemand zei het zo mooi “omdat je je tong aan hete melk hebt gebrand, eet je blazend je yoghurt nu”… zoiets. Het ligt niet in mijn aard om mensen te wantrouwen. Maar ik zal 10 dagen mijn hoofd en minder mijn ❤️moeten laten spreken. Eigenlijk ben ik heel bang. Zo ik heb het opgeschreven.
Haken maakt me kalm en dus haak ik verder aan dit dekentje voor het wonder dat in september gaat komen. Straks ga ik wel inpakken. Dit is ook het lot van een migranten mantelzorger. Papa is handelingsonbekwaam maar we hebben niks geregeld. Ik schreeuw het van de daken. Regel je zaken, nu! Ga in gesprek met je ouders, je broers, zussen. Want anders zit je met de gebakken peren.

Fatos’ vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X