skip to Main Content
Dagboek Van Een Mantelzorger: Afscheid Nemen

Dagboek van een mantelzorger: Afscheid nemen

Vandaag is de laatste dag op Kos. Iedereen vraagt naar papa. Ik antwoord met het antwoord wat ik sinds een paar maanden geef. Dat hij bijna niet meer praat, bijna niet meer eet, bijna niet meer daar is.

Ik bezoek mijn tante Sidika die sinds een paar jaar aan huis is gekluisterd vanwege een beroerte. Haar hoofd doet het prima, dat is ook bijna het enige. Ze is aan haar stoel gekluisterd, kan niet lopen, ziet nog maar 5%. Maar wat het verschil is met papa? Ze krijgt om de haverklap bezoek uit het hele dorp, ze woont aan de weg en het is een zoete inval. Ze is nog super bij de pinken en deelt de laatste roddels met me. Wat een rijkdom, zoveel familie, zoveel liefde. Als ik met pensioen ben wil ik hier wel in een stoel zitten in de schaduw en mijn dekentjes haken.

Ik huil als ik haar begroet want ze lijkt zo op mijn mama. Ik mis mama zo! Bij het afscheid knuffel ik haar extra lang en zeg dat ik in augustus Insallah met mijn gezin kom en dat ze zich goed moet houden. Ik rij de bergen in naar Asklipio…. ik ben dol op de bomen hier aan de kant van de weg. Ik voel en ruik mijn roots hier.

Nog even afscheid nemen van mijn neven bij restaurant Arap, wat baklava en kaas kopen en doorrijden naar restaurant Alis voor de lunch. Ik doe het rustig aan vandaag. Reizen is ook vermoeiend en alles is best emotioneel. Ik mis manlief en de kids. Vanaf Bodrum zal ik ’s avonds rustig weer naar Izmir terugrijden, dat is een rit van 4 uur. Maar ik kan het. En de auto is nu leeg. Mama’s uitzet, potten en pannen, kleedjes, meubeltjes, liggen nu te wachten in ons huis.

Deze reis heb ik al veel gedaan. Het was fijn om met de familie over papa’s laatste rustplaats (hopelijk hier) te praten. Ik weet al wat ik wil doen als het zover is. Daarover later meer………
Wordt vervolgd.

Afbeelding kan het volgende bevatten: 2 mensen, lachende mensen, close-up

Fatos Ipek-Demir

Fatos' vader heeft Alzheimer sinds 2012. Ze maken veel mee samen. Geweldige belevenissen maar vaak ook belachelijke, pijnlijke en leerzame.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
X