Dagboek van een mantelzorger: Iedereen Welkom

Iedereen welkom, maar menu is vol varkensvlees
Zojuist krijg ik per mail een uitnodiging voor het Zonnewende diner in het verzorgingshuis van papa. Ze schrijven ook nog “wij hopen op een goede opkomst”. Maar niemand denkt aan de vegetariers en aan de Turkse afdeling Turkuaz waar vermoed ik geen varkensvlees etende clienten zullen zijn.
Mind you: dit is niet een beginnende kleine zorginstelling. Dit is een grote zorginstelling in Den Haag (meer dan de helft van onze stad bestaat uit migranten), genaamd Florence. Ik vraag me werkelijk waar af van welke planeet de mensen die dit georganiseerd hebben komen. Ziehier het menu:
Hoofdgerecht:
-Beenham aan het bot met een wildsaus
-Andijvie ingerold met spek
-Aardappelgratin
Ach, heb ik weer wat om over te mopperen. Natuurlijk (!) ben ik gelijk in de mail geklommen en heb gevraagd of ze een alternatief menu voor vegetariers of niet varkensvlees etende bewoners hebben.
Ben ik moppersmurf?
Onlangs zei een lieve collega “Fatos je bent soms net moppersmurf”. Ik moest daar erg over nadenken, ben ik zo’n mopperaar? Ja, wat betreft mijn vader en de verwachtingen die ik van de zorg heb zeker. Je zou ook kunnen zeggen dat ik een kritische mantelzorger ben. Maar ik kom tot de conclusie dat dit alles mij wel een beetje veranderd heeft. Hoe vrolijk ik ook verder in het leven kan staan. Ik ben diep diep verdrietig om de zorg die papa niet krijgt zoals zou moeten. Vanmiddag was ik (hoe ironisch) bij een bijeenkomst in een ander verzorgingshuis waarin Jetty Mathurin het had over de multiculturele samenleving en dat we daarin goed met elkaar moeten communiceren. Een optreden dat wat mij betreft ook door Florence geprogrammeerd kan worden, zowel voor bewoners als voor de professionals.
Zucht……. ik schud mijn hoofd en denk na over welke ‘battle’ ik moet kiezen. Zoveel te doen in deze krankzinnige witte omgeving……