skip to Main Content
Butler De Mantelzorg4voeter: Favoriete Route

Butler de mantelzorg4voeter: Favoriete route

We gaan de goeie richting uit. Als hond moet je tenslotte maar afwachten waar je naar toe gaat. Ik kan het altijd wel redelijk inschatten wat vrouwtje van plan is, maar niets zo veranderlijk als een vrouw. Het kan maar zo helemaal anders zijn. Tot nu toe gaat ze nog steeds de voor mij favoriete route.
Gearriveerd! De deur zwiert open en we gaan naar binnen. Een paradijsje. De geur van vers vlees komt in alle heerlijke hevigheid mijn neus binnen. Gelijk ook worden we verwelkomd door Jasper en Hilde.
Hier wil je toch wel een middagje vertoeven, als hond. Zeker omdat je hoopt dat je weer een enorme bonus krijg!
Toen slager Jasper en slagersvrouw Hilde nog niet zo lang geleden hier nieuw kwamen heeft vrouwtje eerst gevraagd of ik wel binnen mocht. En gelijk was ik van harte welkom. Geen enkel probleem dat ik niet mee zou mogen als assistentiehond. Een dikke pluim dus voor de toegankelijkheid voor de nieuwe Keurslagerij van Middelaar. Zij hebben juist veel belangstelling voor mijn werk en vinden het erg leuk als vrouwtje over mij vertelt.
Een hond, die niet aan het vlees probeert te snuffelen maar gepaste afstand houdt van het glas waarachter al de lekkernijen liggen, dat is toch knap, zei Hilde. Ik denk er niet eens over na en weet gewoon dat ik dat niet moet doen. Ik heb ook gestudeerd natuurlijk, en diploma’s op zak. Ik wil niet opscheppen, maar toch. Toen ik klein was heb ik samen met vrouwtje veel getraind om nu een bijvoorbeeld een perfecte klant te kunnen zijn. Ik kan alvast verklappen dat ze heerlijke worst hebben. Maar de ballen van Jasper zijn ook buitengewoon lekker! Vrouwtje en ik gingen gehaktballen kopen omdat alle kinderen kwamen eten. En een lol om die ballen. Jasper vroeg: gaan ze zo mee? Waarop het vrouwtje zegt, gooi maar op! Nou ja, ik zag dat wel zitten! Maar Jasper deed het mooi niet. Hij zei, er wordt niet gegooid met mijn ballen, en kwam ze netjes bij ons brengen. Logisch toch.
En dan komt het moment van de bonus. Hilde vraagt altijd of ik een plakje worst mag. En eigenlijk mag niemand mij wat geven alleen het vrouwtje. ‘Geen aandacht’, ‘niet afleiden’ we zijn er altijd mee bezig. Iedereen zit altijd maar aan me. En vrouwtje loopt altijd maar iedereen af te wimpelen. En weet je, hier bij de slager zegt ze gewoon, ja hoor! Gewoon omdat ze weet dat ik daar superblij van wordt en ik ook verwend mag worden. Hilde komt achter al haar vlees vandaan met een voortreffelijk stukje worst in haar hand. Het water loopt me zowat uit de bek. Alsjeblieft Butler, zegt Hilde. Vrouwtje vindt het allemaal zo leuk en iedereen geniet, de klanten, Jasper en Hilde en ik. Niet afleiden! Zal mij nu een worst wezen! Dank je wel slagerij Middelaar voor de gastvrijheid.

#BUTLER #Mantelzorg4voeter #assistentiehond

Anita leeft 24 uur per dag met haar hulphond Butler. Anita’s moeder had ms, nu is zij zelf moeder met ms. Daarnaast is ze echtgenote, netwerker, van mantelzorg2voeter naar mantelzorg4voeter, blogger en drijvende kracht achter stichting De Hond Kan De Was Doen. Voor Mantelzorgelijk blogt zij over haar leven.

Anita Korff de Gidts

Anita leeft 24 uur per dag met haar hulphond Butler. Anita’s moeder had ms, nu is zij zelf moeder met ms. Daarnaast is ze echtgenote, netwerker, van mantelzorg2voeter naar mantelzorg4voeter, blogger en drijvende kracht achter stichting De Hond Kan De Was Doen. Voor Mantelzorgelijk blogt zij over haar leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X