Brigitte schrijft over mantelzorgzaken”: samenwerken met de beroepsgroep

Onlangs werd ik in een gesprek met de zorgcoördinator van de afdeling uit het verpleeghuis, aangesproken op mijn wijze van betrokkenheid als mantelzorger.

Zo werd mij ter overdenking meegegeven of ik mij niet té veel zorgen maakte en of ik er wellicht niet té dicht bovenop zat ?

Zo….. die deed pijn hoor!

Ik heb na dit gesprek een zeer belabberd weekend doorgemaakt. Grote onzekerheid over mijn rol als “perfecte” mz-er nam bezit van mij.

Dit had er vooral mee te maken – constateerde ik achteraf – dat ik in de rest van dit gesprek totaal geen bevestiging, herkenning of waardering heb gehoord.

Ik ben internet gaan doorspitten, op zoek naar verhalen van ervaringsdeskundigen. Die zijn er volop, maar…. niet veel vanuit mijn situatie. Daarover kon ik weinig terugvinden.

Er is véél te vinden over MZ en BOPZ, MZ en dementie in de thuissituatie en MZ versus Thuiszorg. Ik ben mantelzorger van een familielid die op een doorsnee afdeling van een verpleeghuis woont en (nog) als wilsbekwaam wordt gezien, (met alle gevolgen van dien, maar daarover een andere keer).

Uiteindelijk heb ik via “Nursing”, (informatie website voor professionals in de zorg), via via een module gevonden waarin de SOFA methode* wordt uitgelegd m.b.t. omgang en contact met mantelzorgers. (Ik kom hier later nog wel een keer uitgebreid op terug).

*Deze methode staat ook op de website van Vilans

Voor mij was het verhelderend en ik voelde mij door het lezen van deze methode gesteund, gehoord én gezien. Nu de praktijk nog 😊! Wat zou het niet prettig zijn, wanneer een soortgelijke methode landelijk ingesteld zou worden? Ik heb er in het verpleeghuis waar ik mz-er ben nog niet veel van gemerkt.

Ook kwam ik op mijn zoektocht de website van Vilans tegen. Over het belang van mantelzorgen/familieparticipatie en aanverwante onderwerpen.

*Onderaan deze tekst staat een link naar de website

Ik ben er nog lang niet uit, wat betreft mijn rol als mantelzorger en hoe ik deze het meest effectief kan uitvoeren, binnen de muren van een instelling. Wanneer je denkt dat je het “ei van Columbus” hebt ontdekt, kunnen situaties binnen je privéleven, of van degene waarvoor je mantelzorger bent, zomaar veranderen en weer vragen om nieuwe aanpassingen.

Het is een leerproces zonder vaste gebruiksaanwijzing.

Brigitte

Website ter bevordering van familieparticipatie Vilans:

https://www.zorgvoorbeter.nl/familieparticipatie/rollen-van-familieleden

Infofilmpje Vilans samenwerking beroepsgroep en mantelzorgers: