skip to Main Content
Brief Aan Opa – Door Astrid IJsselstein Seip #dementie

Brief aan opa – door Astrid IJsselstein Seip #dementie

Hoi lieve opa,

Ik wilde beginnen met ‘weet je nog’, maar helaas weet je niet alles meer.  Je geheugen laat je elke dag een beetje meer in de steek. Maar waarom jij? Mijn lieve, slimme opa. Vroeger zat je uren met mij aan de keukentafel, engelen geduld had je opa, om mij tot vervelens toe breuken te leren. En nee, ik snap het nog steeds niet helemaal, maar dat lag niet aan jou. Niemand kon het beter uitleggen als mijn opa.   En wat hebben we veel gedaan, ontelbaar veel vakanties, ik koester ze in mijn hart.  Je bent gelukkig nog hier bij ons, maar elke dag voelt het alsof je steeds een beetje verder weg gaat. Het doet me pijn, en eerlijk opa, ik had niet verwacht dat het zoveel met mij zou doen. Grote stoere, dappere ik, een beetje zoals jij, of verbeeld ik me dat? Wil ik te graag zijn zoals jij?  Het doet mij zoveel zeer,meer dan ik ooit in woorden kan uitdrukken.

Binnenkort begin je samen met oma aan het allerlaatste hoofdstuk van jullie leven, langzaam wordt alles je afgenomen.  En dat is pijnlijk,  zeker omdat het besef er enerzijds nog is,  maar je na vijf minuten niet meer weet dat we zijn langs geweest. Je bent bang dat we niet meer zullen komen,maar opa, geloof me, we zullen blijven komen,ook als je later niet meer weet wie wij zijn, we weten wie jij bent, wie je was en dat zal ik nooit vergeten.  Je hebt straks de zorg niet meer voor oma, en dat is goed, want je wordt 86 over drie maanden, maar ik vraag me af of dat niet is wat je in leven houdt, de zorg voor oma. En ja ik maak me zorgen, meer dan me lief is. Maar weet je lieve opa, het is het allemaal waard, zoals jij vroeger voor mij zorgde, zal ik nu proberen voor jou te zorgen, ook al ben je nog zo boos, en doe je nog zo lelijk. Ik kan er niet altijd zijn, maar nu je voor mij straks wat dichterbij komt wonen, zal ik er zoveel als ik kan zijn, voor jou en voor oma. Wat zullen we dan gaan doen? Lekker wandelen als de zon schijnt? Lekker een patatje eten? Of gezellig naar de bingo? Nee daar hou je niet zo van, van spelletjes, of misschien juist straks wel? Lieve allerliefste opa, ik hou van jou, zoals je bent, zoals je was, mijn held!

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X