Als mijn vader vertelt: “Foto’s” #dementie

Dementie blijft iets wonderlijks. Wat gebeurt er toch allemaal in zo’n koppie? Bij mensen met dementie vallen herinneringen uit het recente verleden het eerst weg. De informatie die het langst in het geheugen zit, blijft het langst aanwezig. Zo kan het zijn dat iemand niet meer weet wat hij gisteren gegeten heeft, maar nog wel weet waar hij vroeger met zijn ouders gewoond heeft.

Mijn vader vindt het heel fijn om te kletsen. Lekker samen aan de eettafel, met een ‘bakkie troost’ en een sigaartje, heerlijk bomen over vroeger. Zijn ogen stralen dan warempel weer. Toen ik opperde dat ik het leuk zou vinden om korte filmpjes van onze gesprekken te maken, was hij meteen enthousiast. “Leuk voor later, Mallijn” zei hij me. Alsof het om de 8mm filmpjes gaat, die hij vroeger van ons als kind altijd maakte.

Mijn vader heeft zich de laatste jaren omringd met foto’s van iedereen die hem dierbaar is. Hij kijkt er vaak naar en nu zijn ze een mooi aanknopingspunt voor een gesprek. Ik vraag mijn vader waarom hij zoveel foto’s heeft. En juist nu ik me een beetje schuldig voel omdat ik ruim een week niet bij hem geweest ben vanwege mijn vakantie, geeft hij op die vraag een heel mooi en geruststellend antwoord: “Al zijn jullie er niet, dan heb ik jullie nog!”