Als niemand het lijkt te begrijpen #mantelzorg

Hoe komt het toch dat het vaak lijkt alsof sommige mensen het allemaal zo lekker voor elkaar hebben? Neem nou Facebook. Ik zie foto’s van de meest geweldige prestaties of interessante vakanties op mijn tijdlijn langskomen. Vakantiekaarten van vrienden staan vol triomf-ervaringen en inspirerende verhalen over ‘volharding’. Maar ook de talkshows op televisie, de weekbladen en verschillende bronnen op social media vullen onze harten met  ontzagwekkende verhalen over Lance Armstrong-achtige genezingen, zelfs van de meest slopende ziektes...

Feit: De meeste mensen hebben het echt niet beter voor elkaar dan jij!  Zij vertellen slechts de meest positieve verhalen over hun leven, omdat die nou eenmaal beter passen bij hetgeen iedereen het liefst hoort of leest. Niet alle verhalen zijn helaas gelijk. Genezingsverhalen worden nou eenmaal interessanter gevonden dan verhalen van mantelzorgers. Hoe ik dat weet? Gewoon door de ervaring die ik vaak heb als ik de “Als mijn vader” blogs deel op mijn persoonlijke Facebook of Twitter tijdlijn. De meeste vrienden liken alleen de positieve/vrolijke fotoberichten over mijn pup of kind. De blogs over mijn vader worden alleen geliked door enkele vrienden, die precies weten wat mantelzorg inhoudt.

Mantelzorgverhalen – die begrijpt niemand

Als je een mantelzorger bent, is het hoogstwaarschijnlijk zo dat jij de hoofdpersoon bent in het verhaal van een geliefde. Helaas voor jou, maar dat feit past niet echt lekker in de ziekte en genezingsverhalen, die de meeste mensen zullen begrijpen en bejubelen. Waarom is jouw verhaal eigenlijk niet geschikt voor de pers, dat weekblad, als Facebookbericht of als ongedwongen gespreksonderwerp tijdens het borreluurtje bij vrienden en bekenden?

Dat komt volgens mij omdat:

  • Mantelzorgers eigenlijk nooit weten wat morgen hen zal brengen
  • Onze verhalen niet altijd gezien worden als prestatie
  • Onze verhalen over het algemeen niet grappig zijn
  • Onze verhalen niet als positief gezien worden
  • Onze verhalen niet kunnen worden samengevat in simpele woorden als “geweldig”- “veelbelovend” – “beter worden” en “bijna net zo als tevoren”
  • Woorden niet kunnen uitdrukken wat onze geliefden daadwerkelijk ervaren
  • Woorden nooit kunnen uitdrukken in welke mate mantelzorg ons persoonlijk heeft veranderd
  • Onze verhalen geen ‘happy end’ kunnen garanderen
  • Onze verhalen simpelweg niet te fotograferen zijn

Je verhaal voor jezelf houden

Maar wat gebeurt er dan met onze verhalen? Als mantelzorger zullen we – uiteindelijk – stoppen om ze aan anderen te vertellen. In het begin proberen we het nog wel eens maar na (te) veel wazige blikken van onbegrip en de “oh sorry’s” als de ernst niet begrepen wordt, zullen onze verhalen gewoon niet meer verteld worden. Uiteindelijk zullen we onszelf ervan overtuigen dat het misschien wel beter of gemakkelijker is om ermee op te houden. We besluiten ons dagelijkse bestaan voor onszelf te houden, wetende dat het te vermoeiend is en te veel energie kost om ons verhaal uit te leggen aan mensen die het misschien een poging proberen om ons te begrijpen maar simpelweg niet weten hoe.

Lachen en huilen

Verdrietig genoeg zijn er heel veel “onbegrepen” verhalen van mantelzorgers. Meer dan we ons ooit kunnen voorstellen. Maar voor de meeste van mantelzorgers geldt dat de verhalen binnen gehouden worden en nooit ‘out in the open’ komen. Wij vinden dat niet OK. Wij geloven dat mantelzorgers hun verhalen moeten kunnen delen!

Op Mantelzorgelijk kijken we uit naar jouw verhaal. We begrijpen dat je leven vol tegenstrijdigheden zit. We weten als geen ander dat verdriet én vreugde de boventoon kunnen voeren in één en hetzelfde verhaal. We snappen dat huilen en lachen soms hand in hand kunnen gaan. Wij beseffen dat jouw dagelijkse leven als een mantelzorger niet in één woord kan worden samengevat maar bol staat van de tegenstrijdigheden zoals strijd en liefde, lasten en zorg.

Nooit alleen

We weten uit ervaring dat woorden soms te kort doen, hoe jij je voelt en wat je denkt. Op Mantelzorgelijk ben je onder gelijkgestemden. Als niemand je lijkt te begrijpen, kun je bij ons terecht. Bij ons hoef je jouw verhaal namelijk nooit mooier te maken om gehoor te krijgen. Wij zijn jouw publiek en toehoorders – en het mooie is dat je daardoor eigenlijk nooit alleen bent. Bij Mantelzorgelijk zorgen wij voor elkaar.

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top