Als mijn vader vertelt: wij hebben dezelfde ideeën #dementees #alzheimer

De taal van mensen met een vorm van dementie wordt vaak weggezet als ‘wartaal’. Voor een leek is er meestal ook geen touw aan vast te knopen.  Hoe dat komt?  Mensen met dementie moeten in hun spreken  vaak omweggetjes maken, omdat woorden die ze willen gebruiken er niet meer zijn. Wist je dat er zelfs een naam voor de taal van mensen met dementie is? Men noemt dat Dementees. Wil je Dementees verstaan, dan moet je allereerst rust in jezelf voelen, de tijd nemen en dan héél zorgvuldig luisteren. Met open oren, open hart en volledig afstemmend op wat er gezegd wordt.

Het heeft bij mij best even geduurd voor ik door had hoe de nieuwe taal van mijn vader werkte. Ik was nog te vaak vol van verwarring, verbijstering en verdriet over zijn achteruitgang. Maar nu ik de taal eenmaal versta, kom ik er steeds meer achter dat mijn vader eigenlijk hartstikke mooie woorden spreekt. Sommige zinnen hebben zelfs wel iets poëtisch.

Ik word er ook steeds beter in. En hoe beter ik Dementees versta, hoe fijner de bezoeken aan papa. Geen onrust, frustratie, verwarring, boosheid of verdriet om wat niet meer is maar een relaxt bezoek, vol acceptatie dat dingen nu eenmaal anders zijn geworden. We kunnen er toch niets aan veranderen.

Het grappige is dat mijn vader mijn gevonden rust aanvoelt en als we op het terras aan de koffie zitten maakt hij dat ook kenbaar. Hij is blij dat ik bij hem ben en omschrijft op een mooie manier waarom..