skip to Main Content
Als Mijn Vader Vertelt: Alleen In Een Mensenmassa

Als mijn vader vertelt: Alleen in een mensenmassa

Papa heeft geen benul van het feit dat hij achter gesloten deuren leeft. Dat is echt een heel groot voordeel van leven in de Hogeweyk. De bewegingsvrijheid voor de bewoners is groot. Echt fijn! Toch weet Papa niet eens waar de uitgang is. Hij denkt altijd dat de receptieruimte met de bankjes en de drie schuifdeuren de centrale hal van het station vormen. Het is er namelijk altijd een komen en gaan van mensen en als je door de laatste deuren de Hogeweyk inloopt, kom je op een groot plein met een vijver, je ziet het theater, het grand cafe en het restaurant met terrassen. Het zou dus ook prima een stationsplein kunnen zijn. In de eerste maanden van zijn verblijf  heeft papa ook wel eens geprobeerd om bij de receptioniste kaartjes naar Muiderberg te kopen maar dat doet hij de laatste tijd niet meer.

Als ik mijn wekelijkse filmpje met hem opneem, zitten we voor het restaurant. Papa heeft geen idee waar hij is en geniet van zijn kop koffie en alles wat er om ons heen gebeurd. Ik zie hem ineens kijken naar de ingang van de receptie en ik vraag hem waar we zijn. Zo aandoenlijk waar ons gesprek naar toe gaat… 😔

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X