Aletta blogt over haar zorgintensieve kinderen:Guttegut, ben je weer chagarijnig

We leven al vanaf 13 maart in vrijwillige isolatie en soms vergt dat wel wat.
Over het algemeen is de sfeer bijzonder goed in huis en de creativiteit spat er bij de twee thuiswonende kinderen vanaf.
Zo heeft Tijmen maar liefst 3 posters opgehangen op zijn kamer en Evelien is bezig met het maken van een hoedje, re-designen van haar chillkamer, de kat trucjes leren en fitnessen voor de buis.
Dat fitnessen is overigens een irritatie-dingetje. Het dreunt door het hele huis heen en ik moet soms wel tot twee keer toe per dag met haar whatsappen waar ze toch in hemelsnaam mee bezig is. Ik ben overigens wel blij dat het bij de buren altijd een herrie van jewelste is; die zullen van het fitnessen niet bijster veel merken.
Het hoedje, dat lukt ook redelijk goed zonder boos te worden. Voorbereiding op het hopeloos mislukken van deze creatie bleek overbodig.
Maar het re-designen van haar chillkamer, dat is wel het toppunt van irritatie hoor.
“Mam! Maahammmmm!!! Eey! Mam!!! Jemig. Mam!!! Hoe haal ik die spiegel van de muur?!!!”
Ik loop naar boven en zeg haar dat ze mij de volgende keer beter kan appen in plaats van te tetteren van boven naar beneden.
Level 1.
“Pak een schroevendraaier en je schroeft hem er zo van af”, is mijn antwoord.
“Waar liggen de schroevendraaiers?”
Zucht. Level 2.
“In de schuur Evelien. Daar waar ze al meer dan 15 jaar liggen!”
Vanuit de schuur hoor ik een hoop lawaai. Level 3.
Er valt het één en ander om maar vanuit het raam zie ik dat zij niet de moeite neemt dat weer op te rapen.
Level 9. Ik zit binnen no time op level 9. In minder dan 5 seconden.
“Wel potverdorie nog an toe zeg. Ruim je die rotzooi ook nog weer op? Man, man, man, ben ik nou alleen maar bezig om jou te ondersteunen in je re-designen? Ik heb wel wat beters te doen!”
Evelien kijkt me aan met een blik die geen nadere uitleg nodig heeft en zegt dood-cool:
“Guttegut, ben je weer chagarijnig?” om vervolgens fluitend naar boven te lopen.