skip to Main Content
Afhankelijk Van Mantelzorg: Sommige Gewoonten Leer Je Niet Meer Af

Afhankelijk van Mantelzorg: Sommige gewoonten leer je niet meer af

Sinds mijn kindertijd heef moeder natuur heeft me een aantal allergieën cadeau gedaan, maar ik heb inmiddels zoveel uitslag en klachten dat extra uitgebreid onderzocht moet worden welke kwalen er precies toegevoegd mogen worden aan de bestaande waslijst. Dat komt ergens ook wel goed uit, want dan kunnen gelijk de antibiotica ook worden getest waar ik steevast raar op reageer.
Dus hebben we een afspraak in het LUMC. Ik moet een minuut of tien buiten wachten totdat mijn partner de auto heeft geparkeerd. Mijn elektrische rolstoel kan niet mee; ik moet in de “gewone”, die ik door de problemen met mijn schouders niet makkelijk zelf beweeg. Maar het regent flink, dus ik rol mezelf toch langzaam maar zeker naar de ingang. Voorzichtig manoeuvreer ik me door de draaideuren, ik ben wat duizelig vanmorgen en heb ook flink wat pijn en moet daardoor extra goed opletten. Dan schiet ik naar voren. Vanuit mijn ooghoek kan ik nog net zien dat een vreemde, ik denk een man, mijn rolstoel vast heeft. Ik vraag hem me los te laten en dat gebeurt niet meteen. Van achteren, ik zie hem nog steeds niet, hoor ik dat hij me uit begint te leggen wat hij aan het doen was, wat er op neer komt dat hij wou helpen en dacht dat ik het niet alleen kon. Hij loopt voorbij, maar ik zie alleen een mompelende achterkant. Ik vraag hem hoe hij het zou vinden om plotseling zonder enige reden hard geduwd te worden en zeg dat ik het echt vervelend vind. Zonder te schelden, maar wel op het soort pittige toon die ik, toen ik nog ovj was, gebruikte om goed duidelijk te maken dat een verdachte in een rechtszaak straf verdiende. Dat gaat eigenlijk vanzelf, sommige gewoonten leer je niet meer af denk ik, en het zit ook wel in me, want ik was voor de klas ook een strenge docent.
Pas dan draait hij zich om en zie ik zijn gezicht. Een oudere man, met een vriendelijk gezicht. Hij bedoelde het vast goed. En hij heeft vast ook niet door gehad hoe enorm ik kan schrikken van zo’n onverwachte overname van mijn rolstoel. Ik heb een beetje met hem te doen. Dan komt mijn lief aanlopen en neemt de rolstoel over. Maar hij zegt het wel eerst, door ervaring wijs geworden.

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X