Respijtzorg-vakantie!

Vanaf januari dit jaar zijn mijn man of ik zestien keer met onze neef Bas met de rolstoeltaxi naar het Radboud-UMC gereisd, en ook enkele weken zijn wij bijna dagelijks bij hem op bezoek gegaan toen hij er voor een ingreep moest blijven.

Tussendoor vonden talloze telefonische consultgesprekken met diverse specialisten en verpleegkundig specialisten plaats, met mijn man, meestal niet op door ons gewenste tijdstippen; daarnaast waren veel noodzakelijke (lange) overleg- en overdrachtsmomenten, telefonisch en per email met zorgverleners van de verpleegafdeling waar Bas woont. Omdat hij dit alles niet zelf kan.

En nu zijn wij ‘zomaar’ op vakantie gegaan, dat wil zeggen dat wij een minitoer door het middengedeelte van Italië maken en op dit moment, in de laatste week, min of meer zijn ondergedoken in een privé-appartementje van onze Italiaanse vrienden.

Mijn man heeft in goed overleg met de KNO-arts, de hoofdbehandelaar van Bas, afgesproken dat enkele vervolgonderzoeken en een kleine operatie – verantwoord – enkele weken kunnen wachten. Dit is Bas door deze geweldig empathische arts goed ‘op zijn niveau’ uitgelegd. Onze lieve neef leek te begrijpen dat wij drie weken de dagelijkse beslommeringen wilden loslaten.

Wij vertrokken, nadat we eerst zijn verjaardag in kleine familie- en vriendenkring hebben gevierd. Wij hebben met elkaar, ook met Bas, afgesproken: stel dat er onverwacht iets naars met hem gebeurt, dan kunnen wij met onze auto binnen een dag weer bij hem zijn!