Te vaak vergeten in gemeentebeleid: de werkende mantelzorger

Verschillende gemeenten, waaronder Hoorn en Gouda ,worstelen met de vraag hoe ze mantelzorgers goed kunnen ondersteunen, maar één groep lijkt stelselmatig onderbelicht: de werkende mantelzorger. In Hoorn, waar ruim 8.000 mantelzorgers actief zijn, gaat de politieke discussie over ouderen die zorg verlenen en jongeren die vroegtijdig in die rol stappen. In Gouda draait het om bezuinigingen en zelfredzaamheid, zonder mantelzorg überhaupt te benoemen. Wel hebben ze het over vrijwilligers. Zouden ze denken dat mantelzorg en vrijwilligswerk hetzelfde zijn? Maar waar blijven de mensen die én een baan hebben én steeds meer zorgtaken op hun bord krijgen?

Werkende mantelzorgers zijn geen kleine groep. Ze combineren vaak een fulltime of parttime baan met de zorg voor een zieke partner, ouder of kind. Denk aan de 40-jarige die na werk nog boodschappen doet voor haar moeder, of de 50-jarige die ’s avonds zijn partner helpt terwijl hij overdag deadlines haalt. Deze groep groeit, zeker nu we langer doorwerken en de zorgvraag toeneemt. Toch zie je in beleidsplannen zelden aandacht voor hun specifieke uitdagingen: tijdgebrek, stress, of de behoefte aan flexibele werkregelingen en praktische steun.

In Hoorn pleit het CDA voor hulp bij overbelasting en noemt de PvdA oudere mantelzorgers zoals Roodkapje, terwijl Sociaal Hoorn en D66 discussiëren over een compliment. Jongeren krijgen een aparte vermelding. Maar de werkende mantelzorger? Die lijkt onzichtbaar, alsof mantelzorg vooral iets is voor gepensioneerden of tieners. Dat is een blinde vlek. Gemeenten zouden juist moeten inzetten op beleid dat werk en zorg combineert: denk aan subsidies voor thuiszorg, thuishulp of respijtzorgvoorzieningen die werkenden ontlast, voorlichting op werkplekken, of samenwerking met werkgevers voor mantelzorgvriendelijke roosters.

Het is nu echt wel eens tijd dat gemeentebesturen breder kijken. Mantelzorg is niet alleen een kwestie van leeftijd – jong of oud – maar ook van levensfase en context. Werkende mantelzorgers verdienen een plek in de visie, anders blijft een grote groep in de knel zitten. Want mantelzorg stopt niet bij de voordeur, en zeker niet bij de kantoordeur!