Soms zit geluk niet in dingen, maar in de mensen om je heen.

Beste mensen,

Ik ben Dinand. Mijn vrouw is al lange tijd ziek en samen hebben we twee zoons. Onze oudste woont inmiddels samen, de jongste woont nog thuis. Vooral in de mindere periodes merkt hij natuurlijk ook hoeveel zorg er thuis nodig is. Dat vind ik soms best moeilijk om te zien.

Gelukkig heb ik met mijn werkgever kunnen regelen dat ik in die zware periodes vooral avonddiensten draai. Overdag ben ik dan thuis voor mijn vrouw, zodat onze jongste zoon zich zoveel mogelijk op zijn studie kan richten zonder steeds zorgen aan zijn hoofd. Maar eerlijk is eerlijk… die combinatie vreet energie. Overdag zorgen, ’s avonds werken en ondertussen proberen alles draaiende te houden. Dan blijven er vanzelf dingen liggen.

Zo was ik ooit begonnen aan een overkapping achter in de tuin. Goed idee, maar maanden later stond het er nog steeds half afgebouwd bij. Totdat de vrienden van mijn zoon ons compleet verrasten.

Die jongens vormen al jaren hun eigen “club van vier”. En ondanks werk, studies en drukke agenda’s zijn ze altijd hecht gebleven. Dat vind ik misschien nog wel het mooiste van alles. Ik zou het echt rot hebben gevonden als mijn zoon zich hierin alleen had gevoeld.

Maar die vier hebben in twee weekenden tijd de hele overkapping prachtig afgemaakt. Echt alles. Afgetimmerd, netjes gemaakt, opgeruimd… gewoon klaar. Nu kunnen we de komende maanden heerlijk buiten zitten. En eerlijk? Dat voelt als rijkdom. Niet alleen vanwege die overkapping, maar vooral omdat ik zie hoe mijn zoon kan lachen als zijn maten er zijn. Een club om op te bouwen. Jongens waarvan je weet: als het ooit nodig is, staan ze er.

Dat is mijn gelukje.

Groeten,

Dinand