Seba is de slimste…

Wat een heerlijk bezoek had ik onlangs bij mijn moeder met dementie. Toen ik via de gemeenschappelijke ruimte aan kwam lopen, stond ze al vanuit de keuken naar me te zwaaien. Herkenning, zo fijn. Het was net na de lunch en er was rust in de zorglocatie. Het deed mama goed, niet te veel prikkels.

De S van Scrabble

Samen liepen we naar het koffiezetapparaat en haalden voor ieder een lekker kopje. We kozen een tafeltje dicht bij de boekenkast, waar ook het spelletje ‘Scrabble’ in stond. Ik bedacht meteen dat ik daar wel iets mee kon. Ik pakte – de voor mama herkenbare – doos. We hebben het vroeger vaak en nog lang gespeeld.

De slimste en de knapste

Ik legde de letters op tafel en we begonnen met het spellen van haar eigen naam ‘Seba’. Dat was een makkie… tijd voor meer uitdaging. ‘Seba is de leukste’ zei ik toen. En meteen begon ze de letters te zoeken en te leggen. Totdat ze aan het woord ‘leuk’ wilde beginnen… dat ging het niet worden. Ze wilde niet de leukste zijn, ze wilde gewoon ‘normaal’ zijn. Geen uitzondering. Ik greep al bijna naar de N van normaal, toen ze met de S aankwam… Seba is de slimste besloot ze toen. En Chantal de knapste… legde ze neer. En geef mama eens ongelijk, ze is tenslotte de slimste.

Een spelinbreekster

Toen we gezellig verder gingen met de letters van ‘Scrabble’, vroeg iemand van de zorg of een medebewoonster ook mee mocht doen. Voor mij geen probleem… toch is dat voor mama altijd even schakelen, omdat ze denkt dat anderen dan ‘weer’ iets van haar moeten of andersom. Ik liet het even op zijn beloop en merkte aan mama dat ze eigenlijk niet zat te wachten op een ‘spelinbreekster’.

Hoe Isabel uiteindelijk Seba omsloot…

Uiteindelijk betrokken we deze mevrouw bij ons spel en vroegen haar haar eigen naam te spellen. Ze bleek ‘Isabel’ te heten en daarmee was het ijs gebroken… want weet je wat het mooie is? De binnenste vier letters van haar naam zijn dezelfde als die van ‘Seba’ ontdekten we… alsof ze mama omsloot met de I en de L. Het werkte… mama liet haar toe en de dames gingen zelfs nog even met elkaar in gesprek over hun kinderen. De namen van mama haar dochters hebben we toen ook nog samen gespeld. Die van Isabel doen we een volgende keer…

Dit keer was het spelletje ‘Scrabble’ het middel voor de connectie tussen mij en mijn moeder. En zo kijk ik altijd om mee heen naar lijntjes of hulpmiddelen die zorgen voor meer contact met mama… ga naar buiten en benoem wat je ziet, blader door de krant of een tijdschrift, zing een liedje of pak een stok kaarten en verzin een spelletje. En vooral… gebruik je fantasie, ontdek wat nog lukt en mogelijk is… het zit vaak in kleine dingen!