Oude trouwe maatjes

Als volger lees ik altijd ook jullie Gelukjes op de zondag. Nu wil ik er graag een van mijzelf hier delen. Want wat hebben wij toch een mazzel gehad met de nieuwe bovenbuurvrouw van mijn vader. Het zit zo: mijn vader heeft nog altijd zijn trouwe maatje bij hem, zijn hondje Frits. Ook al een beestje op leeftijd maar zit nog aardig wat leven in. En daar hadden we enige tijd terug grote zorgen over.

Mijn vader kon zelf al lang niet meer met hem uit wandelen, en liet hem in het tuintje zijn behoefte doen. Ikzelf werk nog 4 dagen in de week, voor mij was het ook niet te doen om dit dagelijks als routine er ook nog bij te hebben. Dus dat deed mijn zoon als hij uit school kwam, altijd eerst langs opa. Maar daar zou dus een einde aan komen. Mijn zoon, een jonge vent met eigen dromen, gaat studeren aan de andere kant van het land. Opa helemaal in paniek, hoe moet dat nu met Frits? Het idee dat hij zijn trouwe vriend weg zou moeten, daar werd hij zo verdrietig van en wij ook.

Totdat de nieuwe buurvrouw dit hoorde, zij miste haar eigen hondje die ze in had moeten laten slapen. Het leek haar heerlijk om met hem te wandelen en zo kwam ze zelf ook weer meer naar buiten, zo zei ze. Ze zijn nu aan elkaar aan het wennen en dat gaat prima, Frits huppelt al vrolijk met haar mee als of ze elkaar al jaren kennen.

Zo blij en opgelucht hoe dit zich toch nog zo heeft opgelost, iedereen is er gelukkig mee. En Frits helemaal!

Groet Femmie