Mantelzorggeluk: Steun van mijn lotgenoten

Mantelzorger zijn is niet gemakkelijk, maar soms vind je onverwachte geluksmomenten. Voor mij kwam dat geluk in de vorm van twee lotgenoten.  Twee vrouwen die in dezelfde tijd zorgden als ik  en die precies begrepen wat ik bedoelde, vaak zonder dat ik alles hoefde uit te leggen. Wie die twee dames zijn? Twee oude bekenden op dit platform: Agnes en Fatos!

We leerden elkaar hier omstreeks 2014 hier op Mantelzorgelijk kennen. Vanaf het eerste privé gesprek voelde het voor mij al enorm vertrouwd. Zij zorgden ook voor hun vaders met Alzheimer, net als ik. Onze situaties waren best verschillend, maar de emoties en uitdagingen precies hetzelfde. We konden lachen om de kleine, gekke momenten in onze zorg en emoties delen om de zware dingen die we meemaakten.

Die verbinding gaf mij serieus kracht. Soms was het een klein berichtje onder een van mijn blogs of filmpjes. Een simpel chatje met: “Hoe gaat het?” Of een langer gesprek tijdens een van onze fysieke ontmoetingen waarin we even konden ventileren zonder oordeel. Zij herinnerde me eraan dat ik niet alles alleen hoefde te dragen. En misschien nog belangrijker: ze lieten me ook zien dat er, ondanks alles, ruimte was voor kleine online contactmomenten van geluk.

Mantelzorg was voor mij geen gemakkelijke taak, maar met mijn online lotgenoten aan mijn zijde voelde het voor mij echt lichter. Samen deelden we niet alleen onze zorgen en frustraties, maar ook de mooie dingen. Dat maakte het verschil.

Heb jij al zo’n een lotgenoot gevonden? Het kan namelijk echt het begin zijn van een steun die je leven als mantelzorger verrijkt. Je hoeft het niet alleen te doen, doe dat dan ook asjeblieft niet. Maak die verbinding met een lotgenoot. Ik gun jullie namelijk ook die vorm van mantelzorggeluk! En weet je wat zo mooi is? We zijn elkaar na onze mantelzorg gewoon blijven volgen. Ze zijn me dierbaar gebleven en voelen voor mij nog steeds als mijn vertrouwde mantelzorg soulsisters! ❤️