Mantelzorger; uiteindelijk worden we het allemaal!

Mensen met een zorgvraag kunnen momenteel lang niet altijd de professionele zorg krijgen waar ze recht op hebben. Hoe dat komt? Omdat er veel te weinig zorgpersoneel is. Veel van onze lotgenoten merken dat al een tijdje bij de zorg van een dierbare.

Dat probleem wordt door de toenemende vergrijzing de komende jaren alleen nog maar groter. Met als gevolg dat familieleden bij moeten springen. Misschien is dat voor veel mensen in ons land nu nog heel ver van hun bed maar uiteindelijk zal iedereen toch écht ooit mantelzorger worden.

Neem de ouderenzorg. Zoals die nu is geregeld is het echt niet veel langer vol te houden. Volgens landelijk beleid (zoals Langer Thuis )moeten ouderen zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Bejaardenhuizen zijn er al een aantal jaar niet meer en je komt pas in aanmerking voor een verpleeghuisplek, als je zogeheten ‘complexe zorg’ nodig hebt. Maar ook dan geldt: dat kan alleen als er in de toekomst genoeg zorgpersoneel voorhanden is.

Als je kijkt naar de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt lijkt dat in de toekomst echt niet haalbaar. We zien de vergrijzing op ons af denderen. Daarnaast worden we met elkaar steeds ouder waardoor ook meer mensen zorg nodig zullen hebben. Maar steeds minder mensen zijn beschikbaar om die zorg daadwerkelijk te kunnen leveren. Een megaprobleem, niet alleen voor de zorginstellingen maar ook bij zorg thuis. Want wie worden daar, naast de zorgvragers de dupe van, denk je? Mantelzorgers. Jij in de toekomst dus ook!

Niemand ontkomt in de nabije toekomst dus eigenlijk meer aan mantelzorg. Zorgorganisaties kunnen in de toekomst de zorg simpelweg niet meer blijven leveren. Kinderen zullen voor hun ouders moeten zorgen en partners zullen voor elkaar moeten zorgen. Wanneer je geen kinderen of partner hebt, zullen zussen of broers bij moeten springen. Of vrijwilligers en buren. Tenzij laatstgenoemden natuurlijk zelf al zwaar moeten zorgen voor iemand die hen dierbaar is. Als je het goed beschouwt, zit die kans er namelijk heel dik in!

Ik kreeg van mensen die nog niet zover waren vaak de vraag: Is het erg om mantelzorger te zijn? Eerlijk? Soms vond ik van wel. Zeker als je steeds tegen een berg van bureaucratie op loopt waar geen doorkomen aan is. Of als je zelf bijna omvalt omdat de zorg veel te zwaar wordt en je nauwelijks hulp en ondersteuning kunt krijgen. Of als je naast mantelzorg ook nog een druk gezin en dito baan hebt en letterlijk en figuurlijk niet meer weet waar je het zoeken moet. Als je relatie met partner en kinderen onder druk komt te staan. Of als je door je intensieve mantelzorg in een sociaal isolement terecht bent gekomen en je eenzaam voelt.

Wat het je doet volhouden? In de eerste plaats de liefde of band die men voelt voor degene die zorg nodig heeft. Die laat je toch niet stikken?! Maar delen van je zorgen helpt ook. Praat erover. Met je partner, je kinderen, vrienden maar vooral met lotgenoten. Die laatste hebben mij  namelijk énorm geholpen toen de zorg voor mijn vader als een blok beton op mijn schouders begon te drukken.

Daarom in 2014 mijn initiatief om een platform door en voor mantelzorgers te starten. Uit eigen belang maar ook omdat ik vond dat nieuwe mantelzorgers niet steeds zelf opnieuw het wiel zouden hoeven uitvinden. We hebben door de jaren met elkaar énorm veel kennis en ervaring op dit platform vergaard. Maar ook het contact onderling heb ik altijd als een warm bad ervaren. Vaak was een half woord genoeg. Begrip en respect voor elkaar en veel adviezen waardoor ik de zorg voor mijn vader beter heb weten vol te houden. Thuis en later in het verpleeghuis.

Ik ben dan ook supertrots dat binnenkort Mantelzorgelijk 3.0 gepresenteerd gaat worden. Een platform voor nog meer mantelzorgers, met nóg betere functies en meer besloten lotgenotencontact, zonder dat de hele wereld op social media meeleest wat wij tegen elkaar zeggen.

Nog heel even geduld. Margreet, Claudia, Wij zijn Meo en ik leggen er momenteel de laatste hand aan. Binnenkort dus echt meer :)

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top