
Mantelzorg op tv: wat zie je nooit?
Mantelzorg komt steeds vaker in beeld. En ja, daar zijn we blij mee. Series als Maud & Babs laten de worsteling zien, het schuldgevoel, het gevecht met het systeem. Maar zelfs daar zie je nog niet het hele verhaal.
Er zijn mantelzorgers die élke dag tot hun knieën in de zorg staan – maar in fictie compleet afwezig zijn.
Waar blijven zij?
De moeder die 24/7 zorgt voor haar ernstig gehandicapte kind, zonder perspectief, zonder inkomen, zonder pensioenopbouw.
De dochter die elk weekend op en neer rijdt naar haar alleenwonende zorgintensieve moeder, 150 kilometer verderop.
De werkende partner die ’s nachts 5 keer zijn bed uitmoet, overdag vergadert, en intussen ook nog de zorg indicatie verlengt.
“In series zijn mantelzorgers vooral overbelast door emoties. In het echt gaat het ook om geld, tijd en hoe je aan het eind van je latijn raakt.”
— Cindy, moeder van een kind met meervoudige beperking
Je ziet zelden dit soort mantelzorg – en dat is een gemiste kans
In series en media zie je zelden de mantelzorg die écht schuurt, uitput en ontwricht:
De financiële aderlating als je minder moet werken of moet stoppen met je baan.
De eindeloze papierwinkel voor een beetje hulp.
De constante mentale belasting en de onzichtbare stress.
De rouw bij leven: het verdriet om wie je naaste ooit was, en nooit meer zal zijn.
Het gevoel dat je verantwoordelijk bent voor álles – en niemand die echt naast je staat.
“Ik mis mijn dochter. Ze is er nog, maar ik ben haar moeder niet meer. Ik ben haar verzorger geworden.”
— Anna, moeder van een dochter met niet-aangeboren hersenletsel
En de media? Die blijven stil.
Behalve aandacht in magazines als LINDA en Libelle, blijven de grote media opvallend stil.
De kranten die wél een artikel wijden aan zorg, focussen op personeelstekorten of verpleeghuizen. Alsof mantelzorg een randverschijnsel is – in plaats van de ruggengraat van de zorg.
Waarom geen serie over een gezin dat alles kwijtraakt omdat de zorg onbetaalbaar is?
Waarom geen primetime documentaire over ouders die elk weekend rouleren om hun kind te verzorgen?
Bewustwording begint bij beeld
Zolang de zware, structurele kanten van mantelzorg buiten beeld blijven, blijft ook de publieke erkenning achter.
En zolang het bewustzijn ontbreekt, gebeurt er niets. Geen betere regelingen. Geen vangnet. Geen politieke prioriteit.
Mantelzorg is niet alleen zorg uit liefde.
Het is ook: planning, geldzorgen, frustratie, isolatie, uitputting – en verantwoordelijkheid die veel verder gaat dan wat iemand zou mogen dragen.
Laten we dat nu ook maar in beeld gaan brengen.
L.s
Luister dagelijks naar de NPO , ben lid van spraakmakers.Heb daar al meerdere malen aangegeven dat er totaal geen aandacht voor ons mantelzorgers en voor degene waar wij voor zorgen is.Wel geregeld onderwerpen als onderwijs, klimaat, wolf enz , maar zorg blijft zwaar onderbelicht .Ook dat ouderen in zomermaanden zelfs niet uit bed gehaald, worden zelfs niet gedouced of geen hulp in de huishouding enz Torenhoge parkeerkosten in b.v Utrecht waardoor eenzaamheid, bezoek komt niet meer.Enz enz