skip to Main Content
Mantelzorg En Professionele Zorg Gaan Nog Steeds Niet Hand In Hand

Mantelzorg en Professionele Zorg gaan nog steeds niet hand in hand

Weet je wat mij opvalt? Ik zie op Social Media de laatste maanden steeds meer berichten langskomen, van mantelzorgers die hun beklag doen over de samenwerking en communicatie met mensen uit de professionele zorg. Wat is er toch aan de hand?

Ik kan er zelf inmiddels wel een weekblad mee vullen. Communicatie met Professionele Zorg sucks! Als je het mij vraagt houden zorg-medewerkers echt niet van mantelzorgers. Je moet veel en mag niks. Ze vinden ons lastig omdat we vragen stellen. Omdat we een samenwerking met hen wensen. Omdat we opkomen voor een dierbare…

Ik weet best dat het niet overal zo is maar eerder hoorde je nog niet zoveel klachten. En als comments op die klachten allerlei tips en opmerkingen van mantelzorgers, die ook of al eerder in hetzelfde schuitje zaten:

“Blijven protesteren in de vorm van vragen te stellen op een manier waar ze niet omheen kunnen. En zoek het personeel dat meer begaan is met de mensen dan met de directie. Je hoeft in principe maar één vertrouwde zorgvelener te hebben. Verder is er overal een klachtencommissie.  Een mail aan de bestuurder met een cc aan de plaatselijke krant doet ook wonderen.”

“Breek me de bek niet open. Het blijft lastig voor zorgprofessionals om te moeten communiceren met mensen die enkel en alleen het beste willen voor hun dierbare. Hou moed. Blijf doorvragen, het gaat om het welzijn van je dierbare. Sterkte!”

“Nou ik zou niet lachen…maar er alles aan doen om die achterdocht uit de wereld te helpen!! Wie is er nou de patient, de Klant??!! Je zou haast je dierbare met je meenemen naar huis. Het jammere is dat deze zogenaamde zorgende mensen je misselijk maken met hun zelfgenoegzaamheid. Je hebt ze nodig maar ze lappen het aan hun laars.. Ik zou daar heel erg kwaad om worden en heibel maken.”

Weet je wat nou zo gek is? Ik dacht dat het de bedoeling was dat mantelzorgers en zorg professionals zouden samenwerken. Vaak lijkt het wel of er juist tegenwerking is.  Als je er met de zorg professionals over wil praten hebben ze vaak geen tijd, wimpelen het af of doen net of ze je vraag of op- of aanmerking niet begrijpen. Echt om moedeloos van te worden. Alsof je een vreemde taal spreekt.. En bij een serieuzere klacht helpt mailen naar leidinggevenden vaak niet eens.

Inmiddels sta ik er heel anders in. Neem bijvoorbeeld alleen alle tijd die het kost, om een heel normaal antwoord op een vraag te krijgen of om overleg te plegen. Ze voelen zich negen van de tien keer onmiddellijk aangevallen! Enorm vermoeiend en doodzonde van je toch al sterk verminderde energielevel. Volgens mij kun je gewoon maar het beste maar je gevoel volgen en doen wat jij wil doen, zoals jij en je dierbare  het fijn vinden. Dus vooral niet teveel energie  steken in het doorgeven van je grieven en klachten. Steek liever je energie in jezelf, in degene waar je voor zorgt en degene die wel zorgzaam en vertrouwd zijn. Laat vooral je humeur niet bederven door die ‘zure mensen’ die waarschijnlijk ook niet blij met zichzelf en hun werksituatie zijn.

Een ding weet ik wel. Ondanks dat men het in de Zorg telkens heeft over ‘cliënten’ in plaats van ‘patiënten’, komt het de onderlinge communicatie totaal niet ten goede. Ik zou als ZZPer in een dienstverlenend beroep echt heel snel zonder werk zitten, als ik communicatief zo met mijn cliënten om zou gaan.
Mantelzorg en Professionele Zorg gaan dus nog lang niet hand in hand. Er is – vrees ik – nog een hele lange weg te gaan…

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, blogger, echtgenote, moeder en sinds 6 jaar mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Tevens is zij de bedenker en mede oprichter van Mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Teken de petitieOverheid, praat MET mantelzorgers en NIET OVER mantelzorgers
Tekenen
Back To Top
X