Hulpkreet van een mantelzorger: Alles wat ik voorstel wordt afgewezen

De laatste weken ontvangen wij veel hulpvragen van mantelzorgers in coronacrisis. Maar soms ook schrijnende hulpkreten van mantelzorgers die onze hulp nodig hebben. Zoals deze lotgenoot, die mij haar verhaal per mail toestuurde:

“In december 2017 werd ik mantelzorger omdat mijn vader terminaal ziek bleek te zijn. Hij wist dit al in mei dat jaar maar wilde het met niemand delen. Mijn moeder was al behoorlijk vergeetachtig maar met mijn sterke vader naast zich, konden we erom lachen en dachten niet aan dementie of wat dan ook. Ze dronken wel veel.

Wij constateerde al direct dat het helemaal fout was. De administratie, die mijn moeder al ruim 40 jaar deed, werd niet gedaan en de aanmaningen en herinneringen lagen verspreid door het huis. Moeder kon onmogelijk voor vader zorgen en zo kwam alles op mijn schouders. Ik ben 15 jaar geleden een paar huizen bij mijn ouders vandaan komen te wonen, dus logisch dat het bij mij op mijn bordje kwam.

Mijn vader wilde absoluut geen zorg van buitenaf en ik was thuis voor mijn kinderen die inmiddels al wat ouder waren. Ik kon dit dus doen en met liefde heb ik mijn vader tot aan zijn dood met alles geholpen en begeleid.

Mijn vader dacht nog te verhuizen naar Bergen, waar ze altijd kwamen omdat dit voor moeder gezellig zou zijn. Hij bood mijn broer aan het huis van hen over te nemen.

Broer kwam sindsdien vaak op bezoek en zat geregeld zijn hand op te houden (zoals de zorgverleners dit noemde) Mijn vader vond namelijk dat hij ons – zijn kinderen – geld moest geven voor ons bezoek. Ik weigerde geld aan te nemen maar de staatjes en lijstjes van broer met kilometers en uren die hij daar zat lagen in de vensterbank. Eén keer toen ik daar was, moest broer geld opnemen van vader en toen broer daarmee bij mijn ouders kwam mocht hij de dikke enveloppe met geld meenemen. Met een grote grijns en zonder enige gene vertrok hij.

Mijn broer kwam met het idee van een levenstestament en de notaris kwam op bezoek. Ik heb daar destijds bij gezeten en niets gezegd. Toen het concept kwam – een onbegrijpelijk dik pak papier voor belachelijk veel geld,  zoals mijn vader het noemde – bleef het in de vensterbank liggen. Mijn vader wilde het er niet meer over hebben. Als hij het er wel over sprak , was hij zeer negatief.

Vader was in juni zo slecht dat hij zsm euthanasie wilde (ik heb hier opnames van). Hij had overal pijn maar met name in zijn hersenen. Hij was op. Op dat moment maakt broer een afspraak met de notaris dat die zsm moet komen om het levenstestament te tekenen. Het ging allemaal erg snel en ik was alleen maar bezig met vader, artsen, verzorgers, enz.

Toen vader stierf begon de ellende echt. In het levenstestament staat dat hij alleen financieel gevolmachtigd is en qua zorg alle drie de kinderen. Zeer ongeloofwaardig gezien onze familieband en zeker het gedrag van mijn zuster haar hele leven jegens ons.

De avond van de euthanasie haalt broer een groot contant bedrag uit huis. Niemand wist dat dit in huis lag. Verdeelde dit geld weliswaar met ons en geeft het deel van zus na de begrafenis. Niets in overleg met moeder of in bijzijn van ons allen. Waarom wisten wij niets van dit geld? Waarom wordt er niet besproken in bijzijn met allen wat ermee te doen?

Mijn broer liet ons een week na de begrafenis weten dat hij het huis van moeder wilde overnemen. Ik heb dit kenbaar gemaakt bij de notaris die is bij moeder geweest om te vragen wat zij wilde. Moeder wilde het op haar naam houden. Toen wilde broer tussen de 40 en 85 euro per uur voor zijn werkzaamheden. Ook dit heb ik heb ik ter discussie gesteld. Het is begreep ik normaal dat iemand iets krijgt voor wat hij moest doen maar dan 1200 euro op jaarbasis?

Ik kon de fulltime zorg voor moeder niet alleen doen (broer en zus lieten weten niets te willen en kunnen doen) en dus vroeg ik een PGB aan met behulp van alle betrokken zorginstanties. Dit werd mij en mijn man – die mij hielp met alle rompslomp – erg kwalijk genomen. Er werd zelfs gedreigd met juridische stappen tegen ons. Volgens het levenstestament had alleen broer dit mogen doen, echter die verzaakte.

Mijn zus die mijn vader op zijn sterfbed heel lelijk had behandeld door boos naar de huisarts te bellen met de vraag waarom er geen euthanasie bij vader gepleegd werd. Dat was op dat tijdstip nog niet eens ter sprake! Mijn zus werd vanaf dat moment omarmd door broer en het werd twee tegen één (mijn persoon).

Het werd mij steeds duidelijker dat moeder en vader het levenstestament helemaal niet hadden mogen tekenen en dat er van alles niet klopte. Wij vroegen een medisch expert dit uit te zoeken. Hij kwam met een duidelijk rapport dat idd zegt dat moeder het nooit had kunnen overzien.

Deze expert werd in eerste instantie door de notaris ingeschakeld omdat ik ook mijn onvrede naar haar had geuit.

Mijn moeder wordt vanaf het overlijden van vader verwaarloosd, financieel kort gehouden en ik word steeds uit de zorg gezet terwijl ik heel graag voor haar wil zorgen. Mijn vader heeft niet de grafsteen gekregen die hij graag wilde (ook op tape opgenomen en bekend bij de zorgverleners welke steen hij wilde).

Toen wij op vakantie gingen, in de zomer van 2019, vroeg ik een oude bekende van moeder om eenmaal per week met haar te eten omdat moeder niet met de zorgverleners eet (onbekende voor haar). Ook dit werd helaas tegengewerkt waarop zij er door al het gedoe vanaf ziet.

Ik vroeg zus van moeder of zij het laatste weekend wilde komen omdat ook broer dan weg was die 2x per week at met moeder (sinds dat vader ziek was). Ook dit werd afgezegd omdat zgn mijn zus zou komen. Zus kwam al nooit en dit was zeer ongeloofwaardig en achteraf is zij ook helemaal niet geweest en heeft moeder dus drie weken maar 2x per week avond eten gehad.

Alles wat ik voorstel wordt afgewezen.

Wij zijn een rechtszaak begonnen tegen broer en het levenstestament. We hebben enorm veel bewijzen en dingen die niet kloppen aangedragen. De rechter is bij moeder thuis geweest en moeder heeft volgens haar gezegd dat moeder wil dat broer het samen met mij doet. Aangezien ik het verstandig vind dat er iemand buiten de familie wordt aangesteld is broer benoemd tot mentor en ik word volledig uit de zorg gezet. Al 1,5 jaar was ik bezig om één volledige dag in het weekprogramma te krijgen, vreemd terwijl de zorgverantwoordelijkheid bij alle drie de kinderen lag in het levenstestament, zodat ik die dag voor moeder kan zorgen. Dit werd, nadat het in het vorige zorgoverleg nog mocht,  meteen na de zitting van tafel geveegd.

De medisch expert vindt de uitslag van de rechter onjuist. De rechter begint haar beschikking dat ze het zeer aannemelijk vindt dat moeder haar wil niet kon overzien maar haar conclusie is naar aanleiding van wat moeder tegen haar heeft gezegd tijdens hun gesprek.

Mijn moeder zegt achteraf dat de rechter haar vertelde dat het gebruikelijk is dat de oudste zoon het allemaal regelt.

Moeder en vader hebben altijd gezegd dat ze wilden dat ik voor moeder bleeft zorgen, zoals ik ook voor vader heb gezorgd. Sterker ik heb op het sterfbed van vader in bijzijn broer en zus beloofd voor moeder te zorgen zoals ik voor hem heb gezorgd.

De huisarts heeft sinds het overlijden van vader uit zichzelf nooit meer iets van zich laten horen.

– Mijn moeder krijgt 4 avonden in de week geen avondeten, eet de hele dag chips, nootjes en drinkt liters tonic.

– Moeder heeft vaak niets in huis behalve tonic dit wordt door de groothandel geleverd

– Moeder doucht niet met anderen zorgverleners in huis en ik krijg niet de gelegenheid

– Moeder gaat niet meer naar de kapper

– Moeder krijgt geen douche, terwijl zelfs het zorgplan zegt dat het bad te gevaarlijk is. Ook de ergotherapeut bevestigd dit.

– Moeder staat steeds zonder geld aan de kassa. Nu ik geen boodschappen meer met haar mag/kan doen heeft ze vaak niets in huis.

– Het alarm wordt niet gemaakt en ik word niet meer gebeld als het af gaat

– Het huis is verwaarloosd

– Ik vraag al twee jaar om domotica

– Het pad (lang, oplopend, slecht bestraat) wordt niet netjes gemaakt

– Moeders kleding in inmiddels te klein, vies en kapot

Het is nu aan mij om eventueel in hoger beroep te gaan want het klopt van geen kant. Alleen is de uitspraak ook in hoger beroep onvoorspelbaar en het kan zomaar zijn dat broer dan ook nog eens benoemd wordt tot bewindvoerder, buiten dat het mij inmiddels al een klein fortuin aan kosten voor advocaten en adviseurs heeft gekost.