“Ik durf geen nee te zeggen.”

Misschien heel raar maar weet je waar ik vaak van wakker lig? Ik ben 48 en durf gewoon nog steeds geen nee te zeggen tegen mijn zorgbehoevende vader.

Ik voel me daardoor vaak gevangen in een constante strijd tussen mijn plichtsgevoel en mijn eigen behoeften. Het is moeilijk om te zien hoe mijn leven steeds meer wordt beïnvloed door de zorg voor mijn vader. Ik weet dat ik grenzen moet stellen, maar telkens als ik de woorden “nee” wil uitspreken, voel ik me schuldig en bang voor de gevolgen. Het is alsof ik gevangen zit in een vicieuze cirkel van verantwoordelijkheid en angst.

Ik realiseer me nu dat mijn onvermogen om nee te zeggen tegen mijn vader niet alleen mijn leven zwaar maakt, maar ook mijn eigen welzijn en geluk in gevaar brengt. Ik begin te begrijpen dat zelfzorg net zo belangrijk is als de zorg voor anderen. Het is tijd om mijn eigen behoeften serieus te nemen en de moed te vinden om grenzen te stellen.

Ik moet mezelf eraan herinneren dat het niet egoïstisch is om nee te zeggen. Het is juist een teken van zelfrespect en zelfbescherming. Door mijn eigen grenzen te respecteren, kan ik beter voor mezelf zorgen en uiteindelijk ook beter voor mijn vader zorgen.

Het is  dus hoogste tijd om mijn angst en schuldgevoelens los te laten en mezelf de vrijheid te geven om nee te zeggen. Ik verdien het om een leven te leiden dat niet alleen draait om de zorg voor mijn vader, maar ook om mijn eigen persoonlijke groei en geluk.

Jose

De Redactie van Mantelzorgelijk helpt mantelzorgers op elk mogelijk vlak. Wat kunnen we voor jou betekenen? Mail naar contact@mantelzorgelijk.nl

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top