Het systeem mag fouten maken. Jij niet

Over de ongelijkheid in verantwoordelijkheid

De gemeente maakt een fout in de indicatie.
De zorginstelling vergeet je iets door te geven.
Een afspraak verdwijnt uit het systeem.

Iedereen haalt opgelucht de schouders op.

Behalve jij.

“De zorginstantie maakte een fout en ik kreeg een naheffing van 1700 euro. En niemand voelde zich verantwoordelijk.”
— Joost, 52

Eén foutje van jou? Gevolgen.

Dossier niet op tijd ingediend?
Verkeerd formulier gebruikt?
Zorgverlener niet goed aangemeld?

Dan krijg jij:

• een boete
• een terugvordering
• of het stempel ‘niet-zelfredzaam genoeg’

Terwijl je al alles doet, op je tenen loopt en nauwelijks nog ruimte hebt om adem te halen.

“Ik heb het pgb zelf stopgezet omdat ik bang was dat ik iets verkeerd zou doen. En dan nóg krijg ik brieven vol dreigementen.”
— Esra, 45

Ongelijkheid zit in elk systeemlaagje

Als de zorginstantie faalt: een protocol.
Als jij faalt: een sanctie.

Als het systeem overbelast raakt: begrip.
Als jij overbelast raakt: wantrouwen.

Als de overheid fouten maakt: ‘onbedoelde gevolgen’.
Als jij fouten maakt: ‘fraudeonderzoek’.

“Ik voel me een verdachte. Terwijl ik alleen maar probeer te zorgen.”
— Linda, 60

Wat we nodig hebben?

• Gelijkwaardige behandeling van mantelzorgers binnen toezicht en regelgeving
• Ruimte voor fouten – met herstelmogelijkheden zonder angst
• Vertrouwen als uitgangspunt, niet wantrouwen
• Oprechte excuses als het systeem tekortschiet

We willen geen privileges. Maar wel gelijke spelregels.