Empathie

“Empathie”

Het vermogen om je in te leven in de gedachten en belevingswereld van anderen

Marjolijn had laatst haar opinie hier geplaatst met als onderwerp “Solidariteit bereik je juist wel door mantelzorgers te betalen”  van o.a. dhr. Marcel Canoy waarvan ze vond dat ze zich daarover wel moest laten horen, en hoe! Blij toe dat ze dat heeft gedaan, want het is nog steeds wonderbaarlijk hoe deze mensen over mantelzorg denken. Terwijl ik mijn antwoord onder haar blog op Facebook wilde geven raakte ik tijdens het typen zo “overhit” dat het veel te lang werd voor enkel als antwoord op… Er ontstond spontaan een compleet blog, dus bij deze 😉

Kon mij alleen maar weer aansluiten op wat zij zo sterk had verwoord, maar was ook gelijk getriggerd door mijn eigen ervaring uit de intensieve mantelzorgperiode met mijn vader. Een daad inderdaad, die ik met alle liefde heb volbracht maar niet als dienst voor de overheid! Dan had ik betaald moeten worden, dan had ik niet in de problemen gekomen.

Maar geloof het of niet: ergens begrijp ik de denkwijze van de heer Canoy… denk nu niet “waar komt dit opeens vandaan?” Ik ga het proberen uit te leggen:

Kijk, met een gemiddeld basis jaarinkomen van een hoogleraar (zo’n kleine € 100.000,=) en dan de nevenfuncties (of zal hij die als vrijwilliger doen?) nog buitengesloten kom je niet in de rats te zitten door overbelasting of financiële sores ivm mantelzorg. Dan kun je het veroorloven om particulier iemand in je huis te halen om voor je dierbare te zorgen of huur je een appartement in een zorgvilla waar ze kunnen wonen in alle luxe. Je enige probleem is dan of je het 2 wekelijkse borreluurtje wel kun redden in al je drukke werkzaamheden.

Ik kan dat nog enigszins begrijpen: die luxe had ik dan gedeeltelijk misschien ook wel voor gekozen. Dat is waar wij over het algemeen rijkelijk  over beschikken, begrip/empathie voor de ander, de ander in een compleet andere leefsituatie. En daar ontbreekt het bij mensen zoals dhr. Canoy en beleidmakers nogal eens aan, het vermogen zich in te kunnen leven bij de zorgen en problemen van het “gepeupel” hebben ze gewoonweg niet. Het is niet hun leefwereld en ze kunnen zich er dan vaak ook niets bij voorstellen. En daar handelen ze dus naar, met alle vervelende gevolgen voor ons. Ergens ook wel weer verwonderlijk trouwens, want in hetzelfde artikel hebben de heren hoogleraren het ook over armoedebestrijding.

Zij hebben geen reëel beeld van wat de gevolgen kunnen zijn zoals ik (en velen met mij) die hebben ondervonden: in een betaalde baan uren/salaris in te moeten leveren of nog erger je baan verliezen vanwege intensief mantelzorgen. Zelf ernstige gezondheidsproblemen krijgen en toch door moeten werken en zorgen, of zelfs het dak boven je hoofd te moeten zien verdwijnen vanwege allerlei regels i.v.m.  medehuur in het ouderlijke huis. Ik heb het allemaal moeten ondergaan en ben mijn eigen leven op mijn 58^e pas weer opnieuw op gaan starten. Alles uit liefde voor mijn vader, omdat hij ook mij in alle liefde heeft grootgebracht. Maar die liefde die een mantelzorger voor zijn/haar kind, partner of ouder heeft daar mag de overheid geen misbruik van maken door ze dan ook maar alle zorgtaken op te dringen omdat ze ja toch geen andere keuze hebben!

Dat Minister Helder uiteindelijk ook op zoek is naar oplossingen voor de mantelzorgers geloof ik  wel, maar als ze verwacht deze kennis van diverse externe partijen zoals boven genoemd en die adviezen ook nog aan gaat nemen dan houd ik mijn hart vast… want daarin gaat het wat mij betreft al helemaal fout. Die kennis moet zij halen bij de ervaringsdeskundigen, zij moet ze niet zien als te negatief en dus laten we die maar “links liggen anders wordt het allemaal te lastig” Juist deze ervaringsdeskundigen kunnen haar exact uitleggen waar de mantelzorger mee geholpen is, en waar dus uiteindelijk ook iedereen mee geholpen is. En pas dan zal iedereen weer een beetje lucht krijgen, pas dan gloort er weer een sprankje hoop aan de horizon in de nijpende zorg voor onze dierbaren.