Dreigt er echt een tekort aan mantelzorgers?

Ik hoor en lees het steeds vaker in de media: er dreigt een tekort aan mantelzorgers. Toen ik dat voor het eerst las dacht ik: gaat het dan eindelijk gebeuren? Leggen mantelzorgers uit protest om het huidige zorgbeleid hun zorgtaken neer? Gaan ze weigeren om taken van zorgprofessionals over te nemen omdat ze geen trek hebben in overbelasting? Maar nee, dat is geenszins het geval. Dit soort koppen in de media komen voort uit onderzoek, las ik in een opiniestuk van Bernice Franssen in de Volkskrant

Om het aantal mensen dat potentieel mantelzorg kan bieden te bepalen, kijken onderzoekers blijkbaar naar de verhouding tussen mensen van 50-64 jaar oud (die potentieel mantelzorg kunnen geven) en mensen van 85 jaar en ouder (die zorg nodig hebben). In 2015 was de verhouding één zorgbehoevende persoon op tien potentiële mantelzorgers, in 2025 zal dit één op acht zijn. En in 2035 zal deze verhouding één op vier zijn. Vanwege dit afnemende potentieel is er bezorgdheid: er zullen geen mantelzorgers meer overblijven!

Maar is die bezorgdheid eigenlijk wel terecht? Niet alleen mensen van 50-64 jaar oud zijn immers potentiële mantelzorgers, toch? Als ik alleen al naar de volgers van ons platform kijk zie ik mensen van alle leeftijden, die soms al jaren zorgen voor hun dierbaren.  Maar ook mensen van 85 jaar en ouder moeten niet allemaal over één kam worden geschoren, want ze hebben echt niet allemaal zorg nodig. Ik ken genoeg 80ers die nog heel kwiek genieten van het leven en daarnaast buren met een hulpvraag bijstaan. 

En waarom gaat de discussie alleen over het potentieel aan mantelzorgers? In de praktijk is dit potentieel namelijk helemaal niet super relevant. Een zorgbehoevende persoon ontvangt gemiddeld zorg van twee personen, wat neerkomt op een verhouding van één op twee. Dat was al zo in 2015 en naar alle waarschijnlijkheid zal dit in 2035 nog steeds zo zijn.

Mantelzorg kan plotseling iedereen overkomen. In de meeste gevallen is het een rol die uit liefde wordt vervuld door iemand die zorgt voor een naaste die zorg nodig heeft. Hoewel we de zorg in de afgelopen decennia steeds meer geprofessionaliseerd hebben, is het niet langer haalbaar met de groeiende zorgvraag ten gevolge van de vergrijzing. Daarom zal er steeds meer behoefte zijn aan mantelzorgers die taken van professionals kunnen overnemen.  Dus om nou te concluderen dat er een chronisch tekort aan mantelzorgers gaat komen is niet echt een spannend nieuwsfeit. Zolang er mensen zijn is er naastenliefde en zorg voor elkaar.

Waar ik als mantelzorgveteraan en founder van dit platform pas écht zorgen om heb is het blijvende gebrek aan goede ondersteuning voor mantelzorgers. Daar horen we de media dan weer niet over. Het is namelijk essentieel om ervoor te zorgen dat al die mantelzorgers de zorg kunnen blijven bieden zonder overbelast te raken. Het is dus belangrijker dan ooit dat er voldoende middelen beschikbaar zijn om mantelzorgers te ondersteunen. En dan heb ik het niet over digitale onzin middelen, suffe koffieochtendjes bij welzijnsorganisaties of het jaarlijks mantelzorg compliment waar meer en meer op bezuinigd wordt. Ik heb het over ruime respijtzorgregelingen, goede informatie voorziening, online lotgenotencontact en mantelzorgvriendelijk beleid bij werkgevers. Door middel van deze vormen van ondersteuning kunnen mantelzorgers hun waardevolle rol gewoon uit liefde blijven vervullen en hun zorgvragende dierbaren op de best mogelijke manier bij staan. Nu en in de toekomst !

bron: Bernice Franssen

Avatar foto

Sociaal ondernemer en initiatiefnemer Mantelzorgelijk.nl, ervaringsdeskundige, mantelzorgveteraan.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top