skip to Main Content

Bureaucratie is zwaarder dan mantelzorg!

Mantelzorg kan heel zwaar zijn maar wat echt maakt dat je overbelast raakt is die enorme bureaucratie waar je tegenaan loopt in de zorg voor je dierbare. Eigenlijk durf ik hier wel te stellen dat de bureaucratie zwaarder is dan mantelzorg!

De meeste zorgaanvragen duren enorm lang en moeten elk jaar(!) opnieuw worden aangevraagd. Onbegrijpelijk, waarom elk jaar terwijl al lang bekend is dat iemand écht niet meer beter wordt? Maar het is ook behoorlijk stressvol. En dan ál die formulieren die je moet invullen en ál die gesprekken die je moet voeren. Niet een keer maar bij elke zorgaanvraag opnieuw.  Ik voelde me tijdens de zorg van mijn vader vaak meer een administrateur dan een zorgende!

We moeten bij de zorg terug naar het gezond verstand’ zei minister Hugo de Jonge inmiddels 2 jaar geleden in een interview met het AD. Binnen één jaar zouden de administratieve lasten voor professionals en zorgaanbieders merkbaar verminderd zijn, spraken de minister, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en acht zorgkoepels twee jaar terug met elkaar af. En er werden driftig sessies georganiseerd om onnodige regels te schrappen. Ook om mantelzorgers te ontregelen.

Maar merken we nou eigenlijk al iets van verbeteringen na al die schrapsessies om de (mantel)zorg te ontregelen? Hoeveel schrap sessies zijn er nodig om eindelijk iets te verbeteren? Naar mijn idee is het voor mantelzorgers allemaal alleen nog maar bureaucratischer en zwaarder geworden. Als ik zo eens door de signalen van onze hulplijnen scroll is het er inmiddels meer op achteruit dan vooruit gegaan. Er komen steeds meer overbelaste mantelzorgers bij.

Even logisch gedacht, hè. Als je in regels en administratieve lasten gaat schrappen, zal er ook weer iets anders voor in de plek moet komen. Dus schrappen om vervolgens weer iets nieuws te bedenken met alle gevolgen van dien voor alle zorgers in Nederland? Ik ben ervan overtuigd dat ze de bureaucratie in ons zorgstelsel op deze manier echt niet weg gaan nemen. De meeste regels zijn namelijk ooit bedacht met een reden en die redenen blijven, hoe dan ook.

De zorgkosten rijzen inmiddels de pan uit en – mind my words – er zal links of rechtsom vast weer op van alles bezuinigd moeten worden. Is er nou niemand die bedenkt dat die torenhoge kosten misschien ook te maken hebben met al die malle en onnodige regeltjes die in de jaren (uit wantrouwen) zijn bedacht? Heel cru gezegd: Iemand met een handicap wordt echt niet beter, iemand met een vorm van dementie, autisme of spierziekte allerminst!

Dat wetende. Waarom moeten er voor deze zorgvragers dan ieder jaar opnieuw her-indicaties gedaan worden? Waarom telkens langs alle burelen om een handicap of chronische ziekte te bewijzen? Waarom worden er voor hulpmiddelen in vredesnaam kortdurende contracten afgesloten als een ziekte nooit meer overgaat? Waarom moet alles opnieuw aangevraagd worden bij verhuizing naar een aangepaste woning? Waarom steeds opnieuw dezelfde ellenlange formulieren invullen? Indicaties zijn toch persoonsgebonden dus waarom regelen we in godsnaam niet alles in één keer goed en voor zo lang als het nodig is? Zou dat niet ontiegelijk  veel kosten bureaucratie én overbelasting in de (mantel)zorg besparen?

 

Marjolijn Bruurs

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X