
Dat moment : wachten
Ik stond in de rij bij de apotheek toen iemand zuchtte omdat hij “al tien minuten moest wachten”.
Tien minuten.
Ik dacht aan hoeveel uren mantelzorgers gemiddeld kwijt zijn aan wachten.
Wachten op telefoontjes.
Op indicaties.
Op hulpmiddelen.
Op iemand die terugbelt.
Op een uitslag.
Op vervoer.
Op rust.
En toch zei ik niks.
Want hij had ergens ook gewoon gelijk.
Tien minuten wachten ís irritant
als wachten niet je halve leven geworden is.
Comments (0)