Waarom Mantelzorgelijk dat Appeltje van Oranje verdient..

Als je al jarenlang mantelzorger bent, of bent geweest, dan weet je: het gaat allang niet meer alleen over zorgtaken. Het gaat over je leven dat steeds meer in dienst komt te staan van de ander. Over vermoeidheid die je niet kunt uitleggen. Over bureaucratie die je soms murw maakt. Over eenzaamheid, terwijl je omringd bent door mensen. Maar ook over liefde, trouw en het vooral alleen maar goed te willen doen voor degene van wie je houdt.

Verbondenheid

Zoals de blogs van Sarike waarin ze vertelt over haar mantelzorg voor haar kind, zoon Bram. Het raakt me steeds weer. Niet omdat onze situaties precies hetzelfde zijn, maar omdat ik er altijd wel weer iets uit herken. Want uiteindelijk maakt het niet uit of je zorgt voor je kind, je partner of je ouder. We delen dezelfde emoties, we lopen tegen dezelfde muren aan. En we zoeken allemaal erkenning, begrip en soms gewoon even een plek waar je mag zeggen: “Ik trek het even niet.”

Mijn mantelzorgpad begon ruim twintig jaar geleden, inmiddels ben ik nu bijna 3 jaar ‘zorgeloos’. Al draag ik die jaren voor altijd mee♥… Wat ik zelf allemaal heb ervaren kan ik niet nu in een paar zinnen vertellen, daar heb ik inmiddels al het nodige over geschreven. Maar wat ik vandaag nog eens extra wil benadrukken is dat het Mantelzorgelijk was die het verschil maakte in een periode waarin ik bijna onderuitging.

Ik voelde me lange tijd onzichtbaar, niet begrepen. Tot ik via internet stuitte op Mantelzorgelijk. De verhalen daar raakten me. Ik las over mensen die precies voelden wat ik voelde. Ik vond daar lotgenoten aan wie ik niets hoefde uit te leggen. Er was ineens die herkenning, die verbondenheid en vooral dat begrip.

Dankzij Mantelzorgelijk heb ik geleerd dat zorgen voor jezelf net zo belangrijk is als zorgen voor je dierbare. Dankzij hen kon ik door, zelfs in de meest moeilijke periodes. En dankzij mensen als Marjolijn en Margreet, die niet alleen praten over steun, maar het ook daadwerkelijk bieden op cruciale momenten in mijn leven.

Vinden en verbinden

Er is veel gebeurd in mijn mantelzorgjaren, soms te veel. Maar wat ik vooral meeneem, is hoe belangrijk het is dat we elkaar blijven vinden. Ervaringskennis delen, luisteren, steunen en blijven vertellen hoe het is om mantelzorger te zijn.

Mijn steun aan Mantelzorgelijk is onvoorwaardelijk, en ik gun ze dat Appeltje van Oranje van harte! Want in een maatschappij waarin mantelzorgers vaak over het hoofd worden gezien, laat dit platform zien dat ze er wél toe doen! Laten we nu die rol eens omdraaien door met z’n allen te laten zien hoeveel we hun tomeloze inzet waarderen!

Stem mee! Voor Mantelzorgelijk, voor wie nog midden in de zorg zit, voor wie er mee te maken gaat krijgen en voor iedereen die zich soms afvraagt of hij of zij de enige is… Voor ons allemaal!

👉 Stem op Mantelzorgelijk – Appeltje van Oranje