Verzorgende Chantal is woest op de psycholoog
âIk ben het gewoon zÃŗ fucking zat! Ze zit de hele dag te gillen. Als ze nou gewoon heel even haar kop houdt. Ja sorry hoor, maar ik ben het gewoon zo zat!â
âEn die klote psycholoog doet ook al geen flikkerâ, zeg ik
Chantal kijkt mij wat verbaasd aan. We staan op de gang van afdeling ‘de Meerkoet’. Chantal hangt tegen de muur aan. Ik sta naast haar.
âJa dat is toch zo. Daar komt ze weer met die klote observatie lijstjes aanzetten. Ga er zelf maar eens een dag inzitten, dan piep je wel andersâ, zeg ik stellig.
âJa, nou inderdaad ja! Dan heb je gewoon dikke vette hoofdpijn. Als ik in bed lig hoor ik haar nog roepen. Dat is toch niet normaal. Ze is nog erger dan mijn kinderenâ.
âEn dat zegt wat. Ik heb er zelf 3, niet te doen. Ik heb als psycholoog ook maar makkelijk lullen. Ga er maar aanstaanâ.
âJa. eigenlijk wel, zegt Chantal wat voorzichtig. âJa sorry, even heel eerlijk, jij hebt makkelijk praten vanaf je bureau’.
âEn je begrijpt het gewoon pas echt wat het met je doet als je het langere tijd hebt ondergaan. Met nog 10 bewoners om je heen die je aandacht opeisenâ, zeg ik.
Chantal zucht diep. âKijk, het is niet alleen mevrouw Jansen he. Maar ook de fysiotherapeut, de ergotherapeut, de manager. De zoon van Rijkers en ga zo maar door. Iedereen verwacht gewoon alles van je. Je bent maar de verzorgendeâ
En niemand die eigenlijk Êcht stil bij jou staat. Is het niet? Ik kijk Chantal aan. âJe voelt je niet gezien, je voelt je slechts een verlengstukjeâ.
Chantal kijkt naar de grond. Even is het stil. Dan slaat ze met de hand op de muur.
âIk ben er zo woest van eigenlijk. Ik knik, alles is ja en amen, maar eigenlijk zou ik die hele toko even in elkaar willen schoppenâ.
âEven lekker de hele boel kort en klein willen slaanâ, zeg ik
âIn elkaar rammen, maar serieus, ik ben het zÃŗ zat joh!
‘Het is je echt menens, pleuriszooi, zeg ik
‘Bloedhonden, antwoordt Chantal.
‘Takkenwijven’, zeg ik
‘Klerehonden’
‘Achterlijke jetten’
Dan begint Chantal te lachen âWat is dat nou weer voor woordâ
‘Weet ik veel, klerezooi’. Ik begin te lachen
‘Klerejantjes’
‘Die is ook origineel’, zeg ik
Chantal begint even diep te zuchten. Gaat dan rechtop staan. ‘Nou, heel eerlijk, lucht dat wel een beetje op. Hoeveel krijg je hier nou voor per uur?’
‘Veel te veel joh’, zeg ik lachend
‘Uitzuiger’
‘Oplichter, antwoord ik
Dan lachen we samen. Ik kijk naar de klok. ‘Ik moet weer verder. Ik heb zo een afspraak….. aan mijn bureau’.
‘Ja tuurlijk, kan niet missen’.
‘Morgen even bakkie doen, 11 u?’, vraag ik
‘Tuurlijk, alleen het bakkie ontbreekt nog.
Chantal geeft mij een knipoog. ‘Nee leuk, tot morgen!’
Ja, zorgen voor mensen met dementie betekent vooral goed zorgen voor de verzorgenden. Ze spelen zo’n belangrijke rol in het leven. En daarom heb ik jarenlang onderzoek gedaan naar hun innerlijke leefwereld. Naar wat zij nodig hebben om hun werk te kunnen doen. Dit heeft gouden inzichten en technieken opgeleverd. Waarmee de zorg enorm kan worden verbeterd!
đđŧđ˛ đēđ˛đ đēđļđˇ đēđ˛đ˛ Êđģ đ¸đŧđē đģđŽđŽđŋ đąđ˛ đđ˛đ˛đšđ´đ˛đŊđŋđ˛đđ˛đģ đēđđđļđ˛đ¸ đđĩđ˛đŽđđ˛đŋđđĩđŧđ ‘đđŽđ´ đ đŽđēđŽ’. đŠđŽđģ đŧđđąđ˛đŋđ˛đģđŊđđđ°đĩđŧđšđŧđ´đ˛đģ đ˛đģ đđĩđ˛đŽđđ˛đŋđēđŽđ¸đ˛đŋđ. đđ˛ đĩđ˛đ˛đŗđ đŽđš đ¯đŦđŦ.đŦđŦđŦ đēđ˛đģđđ˛đģ đ´đ˛đĩđŧđšđŊđ˛đģ đļđģ đąđ˛ đŧđēđ´đŽđģđ´ đēđ˛đ đąđ˛đēđ˛đģđđļđ˛. 
Meer lezen
Comments (0)