Vertrouwen

Ik zorg met liefde voor mijn vrouw, al jaren. Ze is zorgafhankelijk, en dat maakt dat ook ik eigenlijk altijd aan sta. Samen zijn betekent ook: altijd opletten, altijd beschikbaar. Dat begon me te zwaar te worden. Soms voelde het alsof ik geen kant meer op kon, en mijn wereld steeds kleiner werd.

Via de welzijnsorganisatie werd me een vrijwilliger aangeboden. Iemand die zijn weg weer moet vinden in de maatschappij. Eerlijk gezegd stond ik daar eerst nogal sceptisch tegenover. Mijn vrouw aan iemand anders overlaten, en ook nog iemand met een rugzakje? Zou dat wel goed gaan? Ik kende hem niet, en vertrouwen geef je niet zomaar.

Dankbaar

Toch kwam hij, een jonge man die zelf bezig is met zijn herstel en dit vrijwilligerswerk als daginvulling doet. In het begin hield ik mijn hart vast, maar stukje bij beetje wist hij niet alleen het vertrouwen van mijn vrouw te winnen, maar ook dat van mij. Wereldgozer, die oprecht nog wat van zijn leven wil maken!

En nu? Nu ben ik zo dankbaar voor die wekelijkse middag. Eén keer per week is mijn vrouw in goed gezelschap, en weet ik dat ze in veilige handen is. Mijn vrouw geniet, de vrijwilliger heeft er ook baat bij, en ik kan eindelijk weer even iets voor mijzelf doen. Het lijkt zo klein, maar voor mij betekent het alles. Voor mij zit het geluk dus in een paar uurtjes ruimte en precies dat gun ik elke mantelzorger.

Geef het een kans

Daarom wil ik andere mantelzorgers meegeven: zoek contact met je gemeente of welzijnsorganisatie. Er is best meer mogelijk dan je misschien denkt. Voor mij heeft het een wereld van verschil gemaakt. Het geeft lucht, het brengt plezier, en het biedt kansen voor vrijwilligers die zelf ook iets terugkrijgen.

Samen kunnen we het lichter maken: voor de mantelzorger, voor degene die zorg ontvangt, én voor de vrijwilliger. Hoe mooi is dat?

Frank