Vader heeft een date!

“Vader gaat op stap
Vader heeft vandaag dat fieve
Niet meer zo dat primitieve
Want vader is vandaag de bonvivant, de bonvivant, de bonvivant!
Vive le vive le vive le vive le bonvivant
Vader gaat op stap” (liedje: Toon Hermans)

In mijn mantelzorgtijd waarin ik samenwoonde met mijn vader stond mijn liefdesleven op een laag pitje, wat zeg ik: die vlam was gedoofd! Mijn vader daarentegen had op een dag een date…. Hoe dat zo is ontstaan en wat het bij mij teweegbracht? Daar heb ik een ‘Mantelzorg Gelukje’ van gemaakt, een met een humoristisch tintje 😉

Pa wou ook een eigen Facebookpagina, leek hem helemaal leuk om dingen en mensen van vroeger in op te zoeken. Voor hem in orde gemaakt uiteraard, hij vond het geweldig en vermaakte zich er uren mee (win/win situatie) Op een dag thuiskomend van mijn werk vertelde hij mij verheugd dat hij een oude scharrel vanuit zijn jeugd had opgespoord en zat gelijk vol van verhalen over die tijd.

De Date-day

Lang verhaal kort: ze hadden met elkaar afgesproken, die vrouw wou op visite komen om weer eens met pa bij te kletsen. Of ik dat oké vond? Dit is trouwens typisch een voorbeeld over hoe het soms voor mij voelde die omgekeerde rol van vader/dochter. Hoezo moet je mij om toestemming vragen, is toch raar? Ik vond het superleuk voor hem, dacht zou mooi zijn als hij nog een leuk maatje zou treffen al was het alleen al voor de gezelligheid.  Zou mij ook nog wat meer vrijheid kunnen geven tzt, dat waren mijn eerste vrije gedachten.

Die bewuste avond had ik alles voor ze klaargezet op het aanrecht in de keuken, gebakjes voor bij de koffie, een paar hapjes nog gemaakt en pa gezegd dat hij haar dan maar even moest vragen om hunzelf te bedienen. Hij keek me geschrokken aan, die dacht dat ik erbij zou blijven zitten. Maar ik had mij voorgenomen om naar een vriendin te gaan, wou er niet met mijn neus bovenop gaan zitten.

Afgesproken dat hij mij maar moest bellen als de dame was vertrokken.. Eenmaal bij mijn vriendin kwamen we erover in gesprek natuurlijk en we sloegen helemaal door in onze fantasie.  Ineens sloeg de schrik mij om mijn hart, wat als er wel iets ontstaat tussen die twee? Hoe gaat dat zijn een vreemde vrouw op de plek van mijn moeder? En stel dat ook die vrouw niet meer zo fit is, krijg ik dan nog meer zorgen erbij? Mijn gedachten gingen helemaal met mij op de loop!

Zo’n kleine twee uurtjes later: telefoon, pa. “Jolan, kom je naar huis ze is weg hoor” De hapjes stonden onaangeroerd op het aanrecht, geen glas te bekennen.. Op mijn vraag of hij haar niet had gezegd om iets te drinken te nemen antwoorde hij: nee, ik had het ineens gehad met haar heb gezegd dat de zorg zo komt omdat ik naar bed moet.

Hij, en zij waarschijnlijk ook, was teleurgesteld want hij merkte dat ze ongemakkelijk was om pa terug te zien zoals hij nu was geworden. Volgens hem dacht ze dat hij nog vol in het leven stond en graag reisde.. Ik kreeg er een knik van in m’n maag, vond zielig voor hem, die ooit zo sterke kerel. Maar stoer zoals hij altijd is gebleven zei die “Nou, help mij maar lekker naar mijn bed, ik hoef dat gezeik aan m’n kop eigenlijk ook helemaal niet meer”

Heel diep van binnen was ik gelukkig, laat ons maar lekker zo aanmodderen met z’n twee 😉

Avatar foto

Jolanda Groothuis is bestuurslid van Stichting Mantelzorgelijk en voormalig mantelzorger voor haar vader Willem. Vanuit haar eigen ervaring weet zij hoe belangrijk herkenning, steun en een plek om ervaringen te delen kunnen zijn. Die betrokkenheid zet zij nu in binnen Mantelzorgelijk, waar zij zich sterk maakt voor een krachtige stem van mantelzorgers en voor meer onderlinge verbondenheid. Haar overtuiging is helder: samen staan mantelzorgers sterker.

Comments (0)

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top