Steeds weer meer en sneller in kortere tijd.

Ik kan zo leeg lopen qua energie op het aanvragen van  indicaties of brieven die niet kunnen wachten. Bijna overal heb je DigiD voor nodig, en laat dat voor mijn lief met NAH een “no-go” zijn. Het inloggen vraagt steeds meer concentratie en daar schort het bij mijn lief nog wel eens aan. Ook de handelingen om in te loggen worden steeds ingewikkelder, en de tweestapsverificatie is voor hem niet te doen. Het moet in een  steeds korte tijd, en veel moet vlug achter elkaar en daarbij kan hij de volgorde gewoon niet bijhouden. Zelfs al zou het lukken, hij zou de wachtwoorden niet kunnen onthouden en daar dacht ik destijds een oplossing voor gevonden te hebben. Ik kocht een schrift en schreef daar alle instanties en bedrijven in met bijbehorende inloggevens.

Om het veilig te houden verander ik de wachtwoorden ieder jaar. Zet het schrift tussen de boeken in de boekenkast, zodat mijn lief het zo kon pakken. Tja, makkie toch….helaas vergeet hij waar het schrift is, of hij vergeet überhaupt dat er een schrift is. Dus wanneer hij onverwacht tegen me zegt, er is een mailtje en ik weet niet wat ik er mee moet, gaat mijn hart een tikkeltje sneller slaan. Dat betekent dat ik voor hem ongeoorloofd en misschien wel niet volgens de wet zijn DigiD moet gebruiken. En wanneer ik dat doe dan kijk ik met regelmaat over mijn schouder of ik niet als fraudeur aangemerkt wordt wanneer ik in “zijn-mijn overheid” zijn zaken regel. Ik weet dat een machtiging een optie is…..maar ik moet al zoveel.


Liefs Brigitte 


Avatar foto

Ik ben sinds 23 juni 2010 mantelzorger van mijn man, een dag later werd ik overvallen toen ik bij mijn gewonde man in t ziekenhuis was met een moeder die daar binnen gebracht werd met een cva. Mijn leven is nooit meer te zelfde geweest.

Dit bericht heeft 1 reactie

  1. Als partner van een vrouw met NAH komt dit me bekend voor! Ze heeft onder anderen geprobeerd een smartphone te gebruiken maar komt daar niet mee uit de voeten. Het touchscreen is voor haar een groot probleem, ze kan er gewoon niet mee om gaan. Een film of serie kijken op een tablet lukt nog, maar ook met regelmatig drama en stress…

    Maar ook een “domme” mobiel is lastig. En dan MOET je wel een telefoon hebben met al die twee-staps verificaties. Daar heeft ze het overzicht niet voor en raakt in paniek. Ze vergeet dat ze de telefoon nodig heeft, dus moet zoeken. Heeft ze hem dan, staat hij vaak uit omdat ze hem maar zelden gebruikt of hij leeg is. Het duurt even voor de telefoon opstart, en waar vind je dan ook alweer de berichten? Als ze dat dan eenmaal uitgevonden heeft en eindelijk de code kan intoetsen, is die verlopen… Het geeft enorm veel stress en drama. Dus doe ik het voor haar.

    Ik zou me er niet te druk om maken, om het inloggen en afhandelen van (o.a.) DigiD zaken van je partner. Zelfs bij een niet partner niet. Zolang de betreffende persoon er mee instemt en jou vrijwillig de gegevens verstrekt EN je alles wat je invult en afhandelt met medeweten en goedkeuring doet, zal er niet snel wat aan de hand zijn. Als het gaat om iemand die wilsbekwaam is, staat het diegene vrij om zich te laten helpen bij dit soort dingen.

    En in algemene zin zou ik me ook niet zonder meer tegen laten houden door wat “wettelijk” mag en wat niet. Dat iets wettelijk geregeld is, wil niet zeggen dat het juist is. Persoonlijk vind ik het veel belangrijker te doen wat juist is, dan dat ik me aan de wet houd. Legaliteit en moraliteit zijn hele verschillende dingen en helaas is veel van wat legaal is immoreel.

    Maar het blijft altijd een eigen afweging. Je moet immers zelf de mogelijke gevolgen dragen van wat je doet. In dit geval acht ik de kans dat het problemen op zou leveren erg klein, dus is het voor mij belangrijker om mijn partner te helpen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top