Op naar een #dementie vriendelijke samenleving!

Voor Alzheimer Nederland én voor alle mensen die met een vorm van dementie te maken hebben, is een dementievriendelijke gemeenschap een groot ideaal. Een gemeenschap waar het taboe op dementie is doorbroken. Gemeenten kunnen daar een bijdrage in leveren. Zij hebben immers de taak om deelname van mensen met een beperking in de samenleving te bevorderen.

logo samen dementievriendelijk

Stel het je eens voor. Een gemeenschap waarin iedereen normaal omgaat met dementie: van bakker, buurman, sportclub tot wijkagent. Een gemeenschap waarin mensen met dementie kunnen blijven functioneren. Waarin ze iets mogen vergeten. Waarin ze thuis gebracht worden als ze verdwalen. Waarin ze zo lang mogelijk aan het verenigingsleven kunnen deelnemen. Een dementie vriendelijke gemeenschap dus. Mijn vader en wij – als zijn mantelzorgers – wonen er al in één. Ons dorp voelt wat dat betreft als een warme deken. Wij staan niet alleen in onze zorg voor papa. Velen denken en zorgen op hun eigen manier en naar eigen kunnen met ons mee. En ik weet het: wij zijn wat dat betreft enorm bevoorrecht. Maar dat zou eigenlijk toch overal mogelijk moeten zijn?

Er zijn tenslotte ook door het hele land  kindvriendelijke- en natuurvriendelijke gemeenten. En die zijn ook ooit bedacht door individuen of groepen mensen, die een ideaal hadden en er volledig voor gingen. Natuurlijk kost het tijd – en veel, heel veel netwerken om die idealen over te brengen op iedereen die het maar horen wil. En als het dan slaagt mag een gemeente daar enorm trots op zijn, want zij hebben dan dus meer te bieden.

Vriendelijkheid kost niet altijd per definitie veel geld. Het gaat ook om intenties en om het gewoon met elkaar aanpakken: van de winkeliers, de vuilnisman, de postbezorgers, de huisarts, de tandarts, de wijkverpleegster, de juffrouw op de lagere school, de naaste buren maar ook de mensen om de hoek.

Alzheimer Nederland heeft veel al veel werk verzet om gemeenten te enthousiasmeren voor de dementievriendelijke gemeenschap. Want zonder de hulp van de gemeente kan de organisatie haar droom niet verwezenlijken. Gemeenten doen nu al veel aan wijkgericht werken, participatie in de samenleving en promoten van veilige buurten. Zij kunnen daarbij ondernemers, politie en burgers inschakelen, samen met de dementienetwerken. Maar voor een dementievriendelijke gemeente moet iedereen meedoen. De belangrijkste boodschap die overgebracht moet worden is : sluit je aan bij de dementieketen. Neem dementie serieus vanaf de niet-pluisfase.

En minstens zo belangrijk is het volgens mij, dat mensen met dementie en hun mantelzorgers openheid van zaken geven. Dementie is geen schande! Het kan ons allemaal overkomen. Hoe meer wij vertellen over ons leven en onze ervaringen met dementie, hoe meer informatie en kennis wij kunnen overdragen aan onze eigen gemeenschap. Een dementievriendelijke gemeenschap vraagt nou eenmaal dat men zich verdiept in de persoon met dementie. Dat kan alleen als de mensen die er dagelijks mee te maken hebben (op wat voor manier dan ook) een kijkje in hun leven durven en willen geven.

De komende maanden zullen wij op Mantelzorgelijk hier een bijdrage aan leveren. Door regelmatig aandacht te besteden aan mooie initiatieven, ervaringen van mantelzorgers, nieuwsfeiten en alles wat er aan kan bijdragen om onze samenleving dementie vriendelijk te maken. Want dat het met elkaar gaat lukken staat bij mij als een paal boven water. Het moet gewoon!

Kijk op: alzheimer-nederland.nl en op dementie.nl voor meer informatie.

 

is sociaal ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was ruim 8 jaar een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Back To Top