Foto © Claudia Otten

Onbezonnen opmerking veroorzaakt chaos

Het was vandaag weer raak, mijn vrouw was over de rooie. Mijn vrouw belde mij dat ik onmiddellijk moest komen om haar op te halen, ze wilde meteen naar huis. Het heeft mij minuten gekost om deze woorden te ontcijferen. Het geruststellen kon weer beginnen. Wat blijkt: tijdens de lunch had mijn vrouw over het wachten op een vaste woonplek. Een begeleider wist te vertellen dat een vaste plekje zo lang duurt omdat mijn vrouw een eerder aangeboden woonplek heeft afgewezen omdat er geen tuintje aanwezig zou zijn. Resultaat: Kortsluiting bij mijn vrouw, grote paniek en wilde boosheid. In die toestand kreeg ik mijn vrouw aan de telefoon. Als ik haar niet zou komen halen zou mijn vrouw zelf weggaan. Ik beloofde te komen als ze rustig(er) zou zijn. Bij binnenkomst heb ik eerst een bakkie koffie voor ons gehaald en een gesprek aangevraagd met de bewuste begeleider. Deze was (ook) erg geschrokken van mijn vrouw, haar reactie op de opmerking. Kort: de medewerker had van iemand begrepen dat mijn vrouw eerder een kamer heeft geweigerd vanwege het ontbreken van een tuintje. Mijn vraag waarom ik daar dan ook niet van op de hoogte zou zijn kon niet beantwoord worden. Het was een “In de wandelgangen gehoord” verhaal. In alle rust heb ik duidelijk kunnen maken voorzichtig te zijn met deze manier van communiceren, maar ook richting mijn vrouw. Zij is al meer dan verschrikkelijk beschadigd en kan dit soort situaties niet handelen en of filteren. Soortgelijke situatie had ik een paar dagen geleden ook met iemand toen mijn vrouw in een crisis verzeilde waar ik eerder over schreef. Mensen denken niet na, onderschatten de schade van mijn vrouw. En ik mag het aanhoren en sussen. Met deze situatie, voor mijn vrouw en de begeleider opgelost, kon ik weer richting huis. Ik ben met de afdeling Aanmelding en Plaatsing in overleg om te kijken naar een structurele oplossing zodat mijn vrouw in de zorginstelling kan blijven en niet meer naar huis hoeft. Mijn vrouw geeft aan het niet meer aan te kunnen naar huis te gaan. Vandaag loopt het logeermoment van nu af en zondag staat er een nieuw moment in de planning. Gelukkig mag mijn vrouw op een verpleegafdeling deze dagen overbruggen. Het is de komende dagen afwachten of er oplossingen mogelijk zijn. Het blijft spannend..

"Ik ben mantelzorger, een trotse mantelzorger."

Dit bericht heeft 3 reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top