NaZorg – 6 – Herstel en opnieuw beginnen

Na jaren zorgen kwam er bij mij geen plotselinge rust. Ook geen helder pad van: zo, en nu verder.
Nee… het werd eerst vooral een periode waarin alles door elkaar liep. Verdriet, verantwoordelijkheid, praktische zorgen, leegte, opluchting, schuldgevoel en het gevoel dat het leven ineens ruimte had waar ik niets mee kon.

Toen mijn vader overleed, was ik zo lang mantelzorger geweest dat ik mezelf eigenlijk een beetje kwijtgeraakt was. En eerlijk? Ik had helemaal geen behoefte om erop uit te gaan of dingen te ondernemen. Ik functioneerde, ik werkte, ik deed wat moest maar ik voelde me nergens echt aanwezig. Mijn wereld was klein geworden.

Weer wennen aan mijn eigen leven

Ik weet nog dat ik op mijn werk stond en me ineens besefte dat ik niet per se hoefde te haasten om naar huis te gaan. Dat ik niet hoefde te denken: “Hoe zou het met pa zijn?”
Dat ik voor het eerst in jaren een avond voor mijzelf had, en dat het tegelijkertijd bevrijdend en ongemakkelijk voelde. Die ruimte maakte me onzeker, alsof ik niet meer wist wie ik eigenlijk was zonder zorg.

Het heeft tijd gekost, veel tijd. Maar dankzij lotgenoten, de herkenning en het gevoel dat ook ik ertoe doe, begon ik langzaam weer op te bloeien. Mijn wereld werd langzaam weer groter: door verbinding, door delen, door leren, door mezelf te ontwikkelen (ja, zelfs op mijn 60e nog;)
Ik leef weer, niet zoals vroeger, maar op een andere manier. Een manier die mij past, met alles wat ik heb meegemaakt.

Voor jou, die dit nu leest

Of je nu nog midden in de zorg zit…
Nog midden in rouw bij leven…
Of midden in de verwarring van “hoe moet ik nu verder?” Dan hoop ik nu dat je weet:

Je bent niet alleen

Je mag verdrietig zijn en opgelucht.
Sterk en uitgeput.
Zoekend en toch dapper.

En als je zelf nog niet weet hoe je opnieuw moet beginnen:
√ Dan mag je je de tijd gunnen.
√ Dan is zachtjes ademhalen genoeg.
√ Dan is het al veel dat je hier bent en dit leest.

Bij Mantelzorgelijk vind je altijd een plek waar je niet hoeft uit te leggen waarom je je voelt zoals je je voelt. Hier word je gedragen door mensen die hetzelfde (hebben) doorstaan, hier ben je welkom, altijd → Ook na de zorg, zelfs jaren later…

Wij lopen met je mee, zolang jij dat nodig hebt ♥