“Mijn dag begint met zorg en eindigt met zorg”

Een dag uit het leven van jonge mantelzorger Joost

Jonge mantelzorgers zijn er in Nederland honderdduizenden. Ze zitten op school, spreken af met vrienden en proberen hun toekomst op te bouwen — maar dragen ondertussen ook een grote zorgverantwoordelijkheid thuis.

Voor deze blog sprak ik met Joost (17). Hij zit in het vijfde jaar van de havo en zorgt thuis voor zijn moeder, die chronisch ziek is.

We vroegen hem hoe een gemiddelde dag eruitziet.

Joost, hoe begint jouw dag meestal?

Joost:
“Mijn wekker gaat om half zeven. Niet omdat ik dat zelf wil, maar omdat mijn moeder hulp nodig heeft om uit bed te komen. Ze heeft een spierziekte en kan dat niet alleen.

Dus ik help haar eerst met opstaan, naar de badkamer en medicijnen. Soms moet ik ook alvast ontbijt maken. Pas daarna maak ik mezelf klaar voor school.”

En daarna ga je gewoon naar school?

Joost:
“Ja, meestal wel. Maar ik ben vaak al moe voordat de dag begint. Want als mijn moeder een slechte nacht heeft gehad, heb ik dat ook.

Op school probeer ik gewoon mee te doen. Maar mijn hoofd zit vaak nog thuis. Dan denk ik: gaat het wel goed? Redt ze het vandaag?”

Weten je klasgenoten dat je mantelzorger bent?

Joost:
“Een paar wel. Maar de meesten niet echt. Het is lastig uit te leggen.

Als iemand zegt: ‘Ik moest vanochtend mijn broertje naar school brengen, dat was al stress’, dan denk ik: als dat je grootste zorg is, heb je het eigenlijk best makkelijk.”

Hoe ziet je middag eruit?

Joost:
“Als ik thuiskom, begint eigenlijk het tweede deel van de dag. Dan help ik met koken, boodschappen of afspraken regelen.

Soms moet ik mee naar het ziekenhuis of naar de huisarts. En als mijn moeder een slechte dag heeft, doe ik gewoon meer.”

Heb je nog tijd voor jezelf?

Joost:
“Een beetje. Ik game soms met vrienden of ga even naar buiten.

Maar eerlijk? Vaak ben ik gewoon moe. En soms moet ik ook nog huiswerk maken. Dan zit ik ’s avonds laat nog te leren terwijl de rest al klaar is.”

Heeft het invloed op school?

Joost:
“Ja. Ik loop soms achter met opdrachten. Niet omdat ik het niet kan, maar omdat er thuis gewoon veel gebeurt.

Mijn mentor weet het gelukkig. Die is wel begripvol. Maar je wilt ook niet steeds degene zijn met een uitzondering.”

Wat begrijpen mensen volgens jou het minst van jonge mantelzorgers?

Joost:

“Hoe normaal het voor ons voelt. Mensen zeggen vaak: ‘Wat knap dat je dat doet.’
Maar voor mij is het gewoon mijn moeder. Natuurlijk help ik haar. Ik weet gewoon niet anders. Alleen… soms zou het ook fijn zijn als iemand mij een beetje helpt.”

Wat zou volgens jou echt verschil maken?

Joost:
“Dat er nog meer begrip is. Op school, maar ook gewoon in het algemeen.

En dat er iemand is die af en toe zegt: ‘Ga jij maar even iets leuks doen. Wij nemen het even over.’”

Als je jouw dag in één zin zou moeten samenvatten?

Joost:
“Mijn dag begint met zorg… en eindigt meestal ook met zorg.”

Jonge mantelzorgers zijn geen uitzondering

Het verhaal van Joost staat niet op zichzelf. In Nederland groeien tienduizenden jongeren op met zorgtaken thuis. Ze helpen ouders, broertjes of zusjes — vaak zonder dat hun omgeving precies weet hoeveel verantwoordelijkheid zij dragen.

Achter de cijfers zitten verhalen zoals dat van Joost.

Verhalen van jongeren die proberen gewoon jong te zijn, terwijl ze ondertussen volwassen verantwoordelijkheden dragen. De komende weken deel ik er nog een paar.