Mantelzorggelukje – De dag dat de thuiszorg het protocol doorspoelde

Mijn vader (NAH) kampte door medicatie maandenlang ook met darmproblemen. Door zijn beperkte mobiliteit ging dit regelmatig mis met alle gevolgen van dien. Was ik bijvoorbeeld net de deur uit ging de telefoon, mijn vader, hij had hulp nodig. De details laat ik achterwege, maar geloof me het werd altijd een hele klus..

Als ik door de week op mijn werk was, belde ik steevast rond het middaguur om hem te vertellen dat ik zo op weg naar huis ging. Dat gaf hem rust. Zo ook die dag: ik belde en hij was helemaal overstuur: het was misgegaan en de zorg was net een uurtje de deur uit na zijn douchebeurt. Hij  schaamde zich om op de alarmknop te drukken. Toch dwong ik hem daartoe want het zou nog zeker een klein uur duren voor ik thuis zou zijn. Eenmaal onderweg kon ik wel janken, ik had het zo gehad en tegelijkertijd had ik enorm met mijn vader te doen.

Bij het openen van de deur, hoorde ik geen paniek maar gerommel in de badkamer.
Mijn vader lag fris gedoucht op bed en de badkamer was alweer helemaal schoongepoetst.
Ik hoefde alleen mijn vader nog maar gerust te stellen. Waarom dit een gelukje is?

Omdat *Filiz* die middag koos voor menselijkheid boven protocol.
Soms zit geluk in het wegspoelen van regels!