skip to Main Content

Mantelzorgers over communicatie met artsen..

Als mijn zussen of ik met onze demente vader bij bepaalde artsen komen, lijkt het weleens alsof deze nauwelijks oog hebben voor onze extra informatie en ervaringen. Naar mijn mening geven we op dat moment echt belangrijke aanvullingen op het ziektebeeld van mijn vader.

Mijn vader heeft door zijn dementie erg weinig ziekte-inzicht en kan daardoor zelf (helaas) de situatie niet meer overzien. Dat betekent dat hij niet goed duidelijk kan maken wat hij op dat moment qua zorg nodig heeft. Of, tijdens heldere dagen, is hij heel dwars en wijst alle hulp af.. Maar wat wij als mantelzorger dan ook zeggen, de artsen gaan alleen af op het verhaal van mijn vader. Een heel lastig gegeven, waar we tegenaan blijven lopen.. Ik vroeg me af, hoe het contact met artsen verloopt bij andere mantelzorgers en stelde de vraag in een Mantelzorg-groep op Facebook. Wat een fijne mensen en wat een praktijk ervaring binnen die groep! Binnen no-time had ik allerlei reacties.. Meest negatief maar gelukkig ook een enkele positieve..

Zo schreef iemand:

“Zo ervaar ik het ook, helaas! Artsen, en vooral specialisten, zijn over het algemeen de meest non – communicatieve mensen.”

Of een reactie, die ik al eerder van een andere mantelzorger hoorde:

“Heel herkenbaar! Tijdens het indiceren noteerde de mevrouw alleen de woorden van mijn dementerende schoonmoeder (ze liet het ons nadien wel lezen) Als reactie heb ik alleen maar gezegd dat het op geschrevene een zeer vertekend beeld gaf.”

En deze (voor mij herkenbare) reactie:

“Ik heb tijden met mijn vader bij zijn huisarts aangeklopt.
Melding na melding over afname zelfzorg, medicatie misbruik en dat we het vermoeden hadden dat hij aan het Dementeren was. Volgens mijn vader was dat gelogen en overdreven .Hij wilde jammer genoeg niet meewerken aan onderzoeken. Steeds kreeg ik te horen van de arts, dat mijn vader een eigen wil heeft!”

En een positieve:

“Gelukkig deel ik deze ervaring niet maar lijkt mij erg moeilijk! Wij hebben vrij snel een casemanager toegewezen gekregen die heel veel regelt. Buiten dat heb ik inmiddels binnenkort een 3e gesprek bij de huisarts en ik merk niet dat hij niet openstaat.”

En dan natuurlijk zeer veel bruikbare tips, die ik hier zeker wil delen:

  • Zelf als mantelzorger, zonder je vader een gesprek hebben met de arts.
  • Als je vader erbij is toch tegen de arts zeggen dat je het gevoel hebt niet serieus genomen te worden. Onprettig, maar heb ervaren dat je soms heel bot moet zijn en vooral heeeel duidelijk in wat je zelf wilt!
  • Rustig blijven, uitleggen en herhalen. Bij je standpunt blijven en ook hem (maar dan wel op een rustige manier) heel duidelijk blijven maken waarom je dingen wilt regelen.
  • Zo helder mogelijk communiceren zonder de zorgvragende voor het hoofd te stoten, desnoods in geschreven vorm.
  • Schakel de thuiszorg hulp in en vraag wat zij van de situatie vindt,of iets is opgevallen. Zij rapporteert aan haar leidinggevende.
  • Een zorg dagboek bijhouden en de arts laten lezen.
  • Bespreek je vermoedens met de casemanager dementie. Hij/Zij kan tips geven.

image

Mijn conclusie:

Het komt er op neer dat iedereen verschillende ervaringen heeft. De ene arts luistert goed naar de informatie van de mantelzorger en de ander ( te vaak, zoals blijkt ) negeert het volledig. Dat laatste is heel betreurenswaardig want mantelzorgers zuigen verhalen niet zomaar uit hun duim. Zij hebben dagelijks te maken met hun partner, ouder of kind, kennen hem/haar het beste en weten wat er in de praktijk speelt!

Marjolijn Bruurs

is ondernemer, netwerkbouwer, storyteller, echtgenote, moeder en zij was tot voor kort een zeer gedreven en ervaren mantelzorger voor haar vader met Alzheimer. Eerst in de thuissituatie en later in het verpleeghuis. Tevens is zij de bedenker en het creatieve brein van Mantelzorgelijk.nl en voorzitter van Stichting Mantelzorgelijk.

Dit bericht heeft 0 reacties

  1. Als we met onze (schoon)vader naar de geriater gaan vinden er altijd 3 gesprekken plaats:Eerst met mijn schoonvader, dan met ons mantelzorgers en vervolgens samen. Op deze manier worden we allemaal serieus genomen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Back To Top
X